วิทยานิพนธ์นี้แบ่งเป็น 2 ตอน ตอนที่หนึ่งศึกษาเปรียบ เทียบผลของการจัดการสวนของเกษตรแบบใหม่ 11 สวน ซึ่งมีชนิด พืชแตกต่างกันโดยแบ่งเป็นสวนผัก 6 สวน และสวนผลไม้ 5 สวน กับสวนมะพร้าวแก่ซึ่งไม่มีการใส่สารเคมีใด ๆ มาไม่น้อยกว่า 30 ปี เป็นสวนเปรียบเทียบที่มีต่อลัษณะทางเคมีอันได้แก่ ปริมาณทั้งหมดของธาตุอาหารพืชที่มีการใส่ซึ่งพบว่ามีการสะสม อยู่ในสวนสมัยใหม่สูงกว่าในสวนสมัยเก่ามีนัยสำคัญยิ่งโดยเฉพาะ อย่างยิ่งการสะสมของฟอสเฟตจนน่าจะชักนำให้ขาดจุลธาตุอาหารประจุ บวกบางธาตุได้โดยในสวนสมัยใหม่ปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมดเฉลี่ย สูงถึง 1,220 ในขณะที่สวนสมัยเก่ามีเพียง 624 มิลลิกรัมต่อ กิโลกรัม จึงได้ศึกษารูปทางเคมีของทั้งฟอสฟอรัส และของ จุลธาตุอาหารประจุบวกด้วย แต่ก็พบว่าวิธีการแยกรูปของทั้ง ฟอสเฟตและของจุลธาตุอาหารประจุบวกที่นำมาใช้แสดงความสัมพันธ์ ทางลบกันไม่ชัดเจน ตอนที่สองศึกษาผลทางลบของฟอสเฟตรูปต่าง ๆ ที่คาดว่าจะชักนำให้เกิดการขาดแคลนจุลธาตุอาหารประจุบวกและ การตกค้างอยู่ของสารฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีน ซึ่งเป็นข้อมูล ทุติยภูมิที่มีต่อระบบนิเวศในดินโดยใช้กิจกรรมการแปรสภาพ อินทรีย์ไนโตรเจนให้เป็นไนโตรเจนรูปที่พืชใช้ได้เป็นดรรชนีด้วย การบ่มดินทั้ง 12 สวน และได้เพิ่มสวนเปรียบเทียบใหม่ เพื่อรับ ปริมาณฟอสฟอรัสโพแทสเซียมและปรับปฏิกิริยาของดินให้ใกล้เคียง กับสวนสมัยใหม่ และใส่ปุ๋ยหมักแห้ง 3 ระดับ เพื่อเพิ่มกิจกรรม ของจุลินทรีย์ดินเทียบเท่า 0, 1.5 และ 3.0 ตันต่อไร่ ผลการ ทดลองพบว่าสวนเปรียบเทียบให้ปริมาณสัมพัทธ์ของไนโตรเจนที่แปร สภาพออกมาในรูปแอมโมเนีย ไนเตรตและทั้งสองรูปสูงมากกว่าสวน สมัยใหม่อย่างมีนัยสำคัญและพบว่าอนินทรีย์ฟอสเฟตทุกรูป ยกเว้น เหล็กฟอสเฟตส่งผลทางลบถึงระดับนัยสำคัญต่อกิจกรรมของจุลินทรีย์ ดินที่มีประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งอะลูมินัมฟอสเฟตนั้นสมควร จะนำเอามาใช้ประเมินการเสียดุลยภาพของระบบนิเวศที่เกี่ยวกับ การแปรสภาพของอินทรีย์ไนโตรเจนให้เป็นไนโตรเจนที่เป็นประโยชน์ ได้ส่วนลักษณะทางเคมีอื่น ๆ ที่เหลือส่งผลกระทบไม่ชัดเจน