การทดลองศึกษาถึงผลของระดับเยื่อใยและการใช้ วัตถุดิบชนิดต่าง ๆ เป็นแหล่งเยื่อใยหลักในสูตรอาหารกระต่าย แบ่งออกเป็น 2 การทดลอง แต่ละการทดลองใช้กระต่ายพันธุ์ ลูกผสมหย่านมอายุ 42 วัน เลี้ยงเป็นระยะเวลา 70 วัน ใน การทดลองที่ 1 ทำการศึกษาถึงผลของระดับเยื่อใยต่อสมรรถ ภาพการผลิตของกระต่าย โดยใช้กระต่ายจำนวน 18 ตัว แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 6 ตัว แต่ละกลุ่มได้รับอาหารทดลอง ที่มีระดับเยื่อใยต่าง ๆ ดังนี้คือ สูตรที่ 1, 2 และ 3 ซึ่งมีระดับเยื่อใย 12, 14 และ 16 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ผลการศึกษาปรากฎว่ากระต่ายช่วงอายุ 42-84 วันที่ได้รับ อาหารทดลองที่มีระดับเยื่อใย 16 เปอร์เซ็นต์มีอัตราการ เจริญเติบโตและประสิทธิภาพการใช้อาหารด้อยที่สุด ซึ่ง ความแตกต่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) และไม่ แตกต่างทางสถิติในกระต่ายช่วงอายุ 85-112 วัน ส่วน กระต่ายที่ได้รับอาหารทดลองที่มีระดับเยื่อใย 14 เปอร์เซ็นต์ มีสมรรถภาพการผลิตดีกว่ากระต่ายในกลุ่มอื่น ๆ ในการทดลอง ที่ 2 ทำการศึกษาถึงผลของการใช้วัตถุดิบชนิดต่าง ๆ เป็น แหล่งเยื่อใยหลักในสูตรอาหารกระต่าย โดยใช้กระต่ายจำนวน 32 ตัว แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ๆ ละ 8 ตัว แต่ละกลุ่มได้รับอาหาร ที่มีระดับเยื่อใย 14 เปอร์เซ็นต์เท่ากัน โดยกลุ่มที่ 1 ได้รับ อาหารที่มีระดับเยื่อใยที่เหมาะสมซึ่งได้มาจากการทดลองที่ 1 กลุ่มที่ 2 ได้รับอาหารที่มีกากเนื้อในปาล์มสกัดน้ำมันเป็น แหล่งเยื่อใยหลัก กลุ่มที่ 3 ได้รับอาหารที่มีกากถั่วเขียว เป็นแหล่งเยื่อใยหลัก และกลุ่มที่ 4 ได้รับอาหารที่มีเยื่อ ชานอ้อยปรุงแต่งเป็นแหล่งเยื่อใยหลัก จากผลการทดลอง พบว่าการใช้วัตถุดิบชนิดต่างกันเป็นแหล่งเยื่อใยหลักในสูตร อาหารกระต่ายมีผลทำให้อัตราการเจริญเติบโต ปริมาณ อาหารที่กินและประสิทธิภาพการใช้อาหารแตกต่างกันอย่าง ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) และต้นทุนค่าอาหารต่อ น้ำหนักเพิ่ม 1 กิโลกรัมของกระต่ายที่ได้รับอาหารที่มีเยื่อ ชานอ้อยปรุงแต่งเป็นแหล่งเยื่อใยหลักในสูตรอาหาร กระต่ายมีต้นทุนสูงกว่าในกลุ่มอื่น ๆ