วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อประเมินประสิทธิ ภาพของระบบการผลิตและระดับการบิดเบือนในตลาดผลผลิตและ ตลาดปัจจัยการผลิตของระบบการผลิตทางการเกษตร ได้ใช้ เมตริกซ์การวิเคราะห์นโยบาย (PAM)ในการประมาณค่า สัมประสิทธิคุ้มครองผลผลิต (NPC) สัมประสิทธิคุ้มครอง ปัจจัยการผลิตที่ค้าได้ (NPI) สัมประสิทธิคุ้มครองสุทธิ (EPC) และ ต้นทุนทรัพยากรภายในประเทศ (DRC) โดยพิจารณาเลือกพื้นที่ในจังหวัดกำแพงเพชร นครสวรรค์ พิจิตร พิษณุโลก และจังหวัดอุทัยธานี ซึ่งอยู่ในเขตชลประทาน ลุ่มน้ำเจ้าพระยา จากการวิเคราะห์การบิดเบือนในตลาดผล ผลิตและตลาดปัจจัยการผลิตของข้าวนาปรัง ถั่วเหลือง และ ถั่วเขียว ในพื้นที่ 5 จังหวัดข้างต้น พบว่า EPC ของการ ผลิตข้าวนาปรังและถั่วเขียวมีค่าน้อยกว่า 1 ส่วน EPC ของ การผลิตถั่วเหลืองมีค่ามากกว่า 1 ซึ่งชี้ให้เห็นว่านโยบาย แทรกแซงของรัฐบาลที่เป็นอยู่ก่อให้เกิดการบั่นทอนระบบการ จูงใจในการผลิตข้าวนาปรังและถั่วเขียว ในทางกลับกัน นโยบายของรัฐบาลได้ก่อให้เกิดระบบการจูงใจในการผลิต ถั่วเหลือง สำหรับการวิเคราะห์ต้นทุนทรัพยากรภายในประเทศ นั้น พบว่า DRC ของการผลิตข้าวนาปรังมีค่าน้อยกว่า 1 ส่วน ค่า DRC ของการผลิตถั่วเหลืองและถั่วเขียวมีค่ามากกว่า 1 ในทุกพื้นที่ซึ่งชี้ให้เห็นว่าหากไม่มีการบิดเบือนในตลาดโลก แล้วการผลิตข้าวนาปรังในพื้นที่ 5 จังหวัดข้างต้นจะมีความได้ เปรียบโดยเปรียบเทียบ ขณะที่การผลิตถั่วเหลืองและถั่วเขียว จะไม่มีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ ดังนั้นในกรณีการผลิต ถั่วเหลืองเพื่อทดแทนการนำเข้านั้น การอนุญาตให้นำเข้าโดยไม่ ทำการผลิตภายในประเทศจะมีผลดีต่อประเทศมากกว่า สำหรับ กรณีการผลิตถั่วเขียวเพื่อการส่งออกนั้นการจัดสรรทรัพยากรไป ผลิตสินค้าที่ให้ผลประโยชน์มากกว่า จะทำให้ประสิทธิภาพเชิง เศรษฐศาสตร์ของการใช้ทรัพยากรดีขึ้น จากผลการวิเคราะห์ ความอ่อนไหว โดยกำหนดให้ปัจจัยอื่นๆคงที่ พบว่าถ้าหากผล ผลิต (หรือราคาในตลาดโลก)ของข้าวนาปรังลดลง 20% การผลิตถั่วเหลืองในพื้นที่จังหวัดกำแพงเพชร นครสวรรค์ และ อุทัยธานี จะมีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบแทนที่ ข้าวนาปรัง ในทำนองเดียวกันถ้าผลผลิต (หรือราคาใน ตลาดโลก) ของถั่วเหลืองเพิ่มขึ้น 20% การผลิตถั่วเหลือง ในพื้นที่จังหวัดกำแพงเพชร และ อุทัยธานี มีความได้ เปรียบโดยเปรียบเทียบแทนที่ข้าวนาปรังเช่นกัน ผลจากการ วิเคราะห์เบี้องต้นชี้ให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงในปัจจัย ต่างๆที่เกี่ยวข้อง (เช่น ระดับราคาของผลผลิต หรือ ผลผลิตต่อไร่) อาจทำให้ระดับความได้เปรียบ (เสีย เปรียบ) โดยเปรียบเทียบของการปลูกพืชเปลี่ยนแปลงไป การส่งเสริมให้มีการขยายผลผลิตถั่วเหลืองโดยการเพิ่ม ทางผลผลิตต่อไร่แทนการปกป้องทางการค้าเป็นวิธีหนึ่ง ที่ทำให้ประเทศไทยสามารถพึ่งตนเองได้โดยไม่ทำให้ ประสิทธิภาพของการจัดสรรทรัพยากรลดลง