อุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ในประเทศไทยได้รับการส่งเสริม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 โดยมีผู้ผลิตที่รู้จักกันดี 4 ยี่ห้อคือ ฮอนด้า ยาม่าฮ่า ซูซูกิ และคาวาซากิ วัตถุประสงค์เพื่อศึกษา โครงสร้างตลาด พฤติกรรมการดำเนินงาน และผลการดำเนินงานของ ผู้ผลิตรวมทั้งการขยายตัวทางด้านการส่งออก การศึกษาครั้งนี้ ใช้ข้อมูลทุติยภูมิแบบอนุกรมเวลาตั้งแต่ปีพ.ศ.2528-2537 มาทำการวิเคราะห์ทั้งเชิงพรรณาและเชิงปริมาณ การศึกษาพบว่า โครงสร้างตลาดของรถจักรยานยนต์ในประเทศ- ไทยเป็นแบบตลาดผู้ขายน้อยราย โดยมีค่าการกระจุกตัวแบบ HI อยู่ระหว่าง 0.2873-0.3281 และค่า CR ที่ 3.0478 ทางด้าน ฟติกรรมการแข่งขันทางด้านราคาพบว่า ผู้แทนจำหน่ายที่ได้รับการ แต่งตั้งจากผู้ผลิตเป็นผู้กำหนดราคา การตั้งราคาจะดำเนินถึง ราคาของคู่แข่งขัน เทคโนโลยีที่ใช้ และต้นทุนการผลิต ส่วน พฤติกรรมทางด้านที่ไม่ใช้ราคา มีการแข่งขันกันมากทั้งทางด้าน ผลิตภัณฑ์ การโฆษณา การส่งเสริมการขาย การให้บริการ การช่วย เหลือสังคม และการจัดกิจกรรมนันทนาการสำหรับผู้ใช้ ผลการดำเนินงานของผู้ผลิตพบว่า ฮอนด้ามีความสามารถในการ ทำกำไร ผลตอบแทนจากการใช้สินทรัพย์ และมีกำลังการผลิตสูง ที่สุดในอุตสาหกรรม ฮอนด้าจึงเป็นผู้นำอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ ในประเทศไทย สำหรับการส่งออกรถจักรยานยนต์พบว่า มีการขยาย ตัวสูงมาก ซึ่งตลาดส่งออกหลักได้แก่ ประเทศลาว ประเทศกัมพูชา และประเทศเวียดนาน อย่างไรก็ตามอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ใน ประเทศไทยก็ยังควรที่จะได้รับการส่งเสริมการลงทุน และสนับสนุน จากรัฐบาลต่อไป