จากการทดลองทั้งในห้องปฏิบัติการและในกระถางปลูกเพื่อ ศึกษาถึงผลทางอัลลิโลพาธีของวัชพืช 10 ชนิด คือ หญ้าตีนกา หญ้าคา หญ้าแห้วหมู ผักโขม หญ้าละออง หญ้าขน หญ้ายาง ผักเบี้ยหิน น้ำนมราชสีห์ และ บานไม่รู้โรยป่า ที่มีต่อการ เจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเหลืองพบว่า เมทานอล ให้ผลดี ที่สุดในการสกัดสารอัลลิโลพาธิกซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญ- เติบโตของถั่วเหลืองสารสกัดจากส่วนต้นหรือรากของวัชพืชมีผล ทำให้การงอกและการเจริญเติบโตของกล้าถั่วเหลืองลดลงอย่าง มีนัยสำคัญ อัตราการยับยั้งขึ้นกับความเข้มข้นของสารสกัด สารสกัดที่ความเข้มข้นสูงจะให้ผลมาก สารสกัดจากส่วนรากของหญ้า แห้วหมูจะทำให้การงอกของเมล็ดและการเจริญเติบโตของต้นกล้า ถั่วเหลืองลดลงมากที่สุด สารสกัดจากส่วนต้นของผักเบี้ยหิน จะมีผลทำให้การงอกของเมล็ดถั่วเหลืองลดลงมากที่สุด นอกจากนี้ สารสกัดจากส่วนต้นของผักเบี้ยหินและน้ำนมราชสีห์ให้ผลทาง อัลลีโลพาธีมากที่สุดเช่นกัน โดยทำให้การเจริญเติบโตของ ต้นกล้าถั่วเหลืองลดลงมาก เมื่อปลูกถั่วเหลืองร่วมกับวัชพืชพบว่าความสูง กราสะสม น้ำหนักแห้ง (ต้นและราก) และผลผลิต (น้ำหนักฝักและน้ำหนัก เมล็ด) ของถั่วเหลืองมีค่าลดลงอย่างมากเมื่อเปรียบเทียบกับ ชุดการทดลองอื่น ๆ และพบว่าน้ำนมราชสีห์จะให้ผลทางอัลลิโลพาธี สูงที่สุด