การศึกษาการใช้สารดูดน้ำ AGSORB-P (crosslinked polyacrylamide) ในการขยายพันธุ์ไผ่ตงเขียวโดยวิธีไม่ใช้เพศ ได้ทำการทดลองที่อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ระหว่าง เดือนกรกฎาคม 2535 ถึงเดือนธันวาคม 2537 โดยแบ่งการทดลอง ออกเป็น 5 การทดลอง : การทดลองที่ 1 ศึกษาถึงลักษณะดิน และความแตกต่างของสมบัติทางกายภาพของดิน ดินผสมปุ๋ยคอก อัตราส่วน 5:1 และดินผสมสารดูดน้ำ 3 อัตรา คือร้อยละ 0.2,0.5 และ 1.0 โดยน้ำหนักของดินแห้ง พบว่าดินที่ผสมสารดูดน้ำ มีระดับความจุความชื้นสนาม และความจุน้ำที่เป็นประโยชน์ต่อพืช สูงกว่าดินที่ไม่ได้ผสมสารดูดน้ำ รวมทั้งมีการซาบซึมของน้ำ ที่ดีกว่า นอกจากนี้ความหนาแน่นรวมของดินที่ผสมสารดูดนำ้ยัง ต่ำกว่าดินที่ไม่ได้ผสมสารดูดน้ำอีกด้วย การทดลองที่ 2 เพื่อ ศึกษาประสิทธิภาพของสารดูดน้ำต่อการเจริญเติบโตและการ อยู่รอดของกิ่งไผ่ตงที่ปลูกในหลุมปลูกในฤดูฝน โดยใช้วัสดุปลูก เหมือนการทดลองที่ 1 พบว่ากิ่งไผ่ทุกตำรับทดลองเจริญเติบโต ได้ดีใกล้เคียงกันมาก และไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ การทดลองที่ 3 เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสารดูดน้ำต่อ การเจริญเติบโตและการอยู่รอดของกิ่งไผ่ตงที่ปลูกในหลุมปลูก ในฤดูแล้ง โดยใช้วัสดุปลูกเหมือนการทดลองที่ 1 และ 2 ปรากฎว่าไม่สามารถบันทึกผลทางสถิติได้ เนื่องจากเมื่อผ่าน ไป 6 เดือน หลังปลูก กิ่งไผ่ทุกตำรับทดลองตายหมดการทดลอง ที่ 4 เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสารดูดน้ำต่อการเจริญเติบโต และการอยู่รอดของกิ่งไผ่ตง ที่ชำในถุงพลาสติกสีดำในโรงเรือน ในฤดูแล้ง โดยใช้วัสดุปลูกเหมือนกับการทดลองที่ 1,2 และ 3 และให้น้ำสัปดาห์ละ 1 ครั้ง พบว่ากิ่งไผ่ที่ชำในดินผสมสารดูดน้ำ ร้อยละ 0.2 มีการเจริญเติบโตและการอยู่รอดดีที่สุด การทดลอง ที่ 5 เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสารดูดน้ำต่อการเจริญเติบโต และการอยู่รอดของกิ่งไผ่ตงที่ชำในโรงเรือน ในฤดูแล้ง โดย ใช้ขุยมะพร้าวผสมสารดูดน้ำ 4 อัตรา คือ ร้อยละ 0.0,0.2, 0.5 และ 1.0 โดยน้ำหนักของขุยมะพร้าวแห้ง บรรจุใน ถุงพลาสติกใส 2 แบบ คือ แบบเจาะรูกับแบบไม่เจาะรู เป็น วัสดุปลูก ให้น้ำครั้งแรกครั้งเดียว แล้วมัดปากถุงให้แน่น พบว่า การเจริญเติบโตและการอยู่รอดของกิ่งไผ่ดีขึ้นตาม อัตราสารดูดน้ำที่เพิ่มขึ้น และมีแนวโน้มว่ากิ่งไผ่ที่ชำในถุง แบบไม่เจาะรูมีการเจริญเติบโตและการอยู่รอดดีกว่ากิ่งไผ่ ที่ชำในถุงแบบเจาะรู