จากการศึกษาประสิทธิภาพของกระเทียมและกานพลูในการยับยั้งเชื้อ S.typhimurium และ S.aureus ในอาหารเลี้ยงเชื้อพบว่าประสิทธิภาพ ของเครื่องเทศขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและปริมาณเชื้อเริ่มต้นโดยพบว่า กระเทียมและน้ำมันกานพลูที่ผลิตในห้องปฏิบัติการให้ผลในการยับยั้งดีที่สุดตั้งแต่ 3 %ขึ้นไปและ 0.1% ตามลำดับ กระเทียมผง 12% ทำลายเชื้อ S. typhimurium ปริมาณ 10(,3) และ10(,5) CFU.ต่อมล.ได้หมดที่เวลา 8 และ 20 ชั่วโมงตามลำดับ แต่ลดปริมาณ S. aureus ที่ปริมาณเชื้อ เดียวกันลง 58.19% และ 57.58% ตามลำดับเวลาที่ 20 ชั่วโมงและน้ำมัน กานพลู 0.4% ทำลายเชื้อ S.typhimurium และ S. aureus ทั้งสอง ระดับปริมาณเชื้อได้หมดที่เวลา 9 และ 12 นาทีตามลำดับ เมื่อน้ำกระเทียม ผง 3 % และน้ำมันกานพลู 0.1% มาผสมกันและทดสอบประสิทธิภาพ พบว่า เครื่องเทศผสมให้ผลในการยับยั้งเชื้อทั้งสองชนิดได้ดีกว่าการใช้เพียงชนิด เดียว และเมื่อศึกษาประสิทธิภาพของกระเทียมผง 3% น้ำมันกานพลู 0.1% และเครื่องเทศผสมในไก่แช่แข็งพบว่าเครื่งเทศทั้งสามรูปแบบใให้ผลใน การยับยั้งเชื้อดังกล่าวน้อยกว่าที่ให้ผลในอาหารเลี้ยงเชื้อโดยให้ผลเพียงยับยั้ง การเจริญแต่ไม่ทำลายเชื้อให้ลดลง เมื่อทดสอบการยอมรับของผลิตภัณฑ์ไก่ ทอดที่ผสมเครื่องเทศทั้งสามรูปแบบดังกล่าว พบว่าผู้ชิมให้การยอมรับไก่ทอด ผสมกระเทียมผง 3% มากที่สุดและยอมรับไก่ทอดผสมน้ำมันกานพลู 0.1% รองลงมา แต่ไก่ทอดผสมเครื่องเทศผสมพบว่าผู้ชิมไม่ยอมรับ เมื่อนำเครื่อง เทศสามรูปแบบไปทดลองยืดอายุการเก็บไก่แช่เย็นที่อุณหภูมิ 7-10 องศาเซล เซียส ซี่งมีเชื้อจุลินทรีย์เริ่มต้นทั้งหมด 2.4x10(6) CFU.ต่อกรัม พบว่า กระเทียมผง 3% น้ำมันกานพลู 0.1% และเครื่องเทศผสมสามารถยืดอายุการ เก็บได้มากกว่าไก่แช่เย็นที่ไม่ได้ใส่เครื่งเทศเป็นเวลา 2,3 และ3วันตามลำดับ