การศึกษาผลของสภาพบรรยากาศดัดแปลง (MA) ที่มีต่อการเก็บรักษา กล้วยไข่ภายใต้อุณหภูมิ 13-14 องศาเซลเซียส (ความชื้นสัมพัทธ์ 85-90%) พบว่าสภาพ การเก็บรักษาภายในถุงโพลีเอทิลีน (PE) เจาะรู สามารถชะลอการสุก ของกล้วยไข่ได้เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ส่วนการเก็บรักษาภายในถุง PE ไม่ เจาะรูและปิดสนิท สามารถเก็บรักษากล้วยไข่ให้คงสภาพสีเขียวได้เป็นเวลา 5 สัปดาห์ แต่ภายในถุง PE มีกลิ่นผิดปกติและ ผลกล้วยสุกไม่ปกติ สำหรับ การเก็บรักษาภายในถุง PE ไม่เจาะรูและขมวดปากถุงที่มีสารดูดซับเอทิลีน (EA) สามารถยืดอายุการเก็บรักษากล้วยไข่ได้เป็นเวลา 4 สัปดาห์ โดยที่ กล้วยยังสุกเป็นปกติ เอทิลีนมีการสะสมค่อนข้างน้อยภายในถุง แต่ปริมาณ CO (,2) เพิ่มขึ้นและ O(,2) ลดลงอย่างรวดเร็ว ในขณะที่สภาพการเก็บรักษา ภายในถุง PE ขมวดปากถุง ที่มีทั้ง EA และสารดูดซับ CO(,2) สามารถ เก็บรักษากล้วยไข่ได้ เป็นเวลามากกว่า 6 สัปดาห์ โดยที่กล้วยยังอยู่ใน สภาพเขียวและสุกได้เป็นปกติ ปริมาณ O(,2) และ CO(,2) เฉลี่ยภายใน ถุง PE ตลอดระยะเวลาการเก็บรักษามีค่า 8.71 และ 6.23% ตามลำดับ ระหว่างการเก็บรักษา soluble solids (SS) และ total sugars (TS) ในผลมีปริมาณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ปริมาณแป้งและความแน่น เนื้อลดลงเล็กน้อย การลดอุณหภูมิผลกล้วยระหว่างการขนส่งไม่มีความแตก ต่างทางด้านคุณภาพภายในกับผลกล้วยที่ไม่ได้ลดอุณหภูมิผลระหว่างการขนส่ง แต่ผลกล้วยที่ลดอุณหภูมิเริ่มมีความเสียหายเนื่องจากอุณหภูมิต่ำ (chilling injury

CI) เมื่อเก็บรักษาได้ 4 สัปดาห์ สำหรับการเก็บรักษากล้วย หอมทองในถุง PE ขมวดปากถุง ที่มีทั้ง EA และ CA (ที่อุณหภูมิ 14 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 85-90%) ได้ผลดีเช่นเดียวกับการเก็บ รักษากล้วยไข้ สภาพ MA สามารถลดอันตรายเนื่องจากอุณหภูมิต่ำและลด การเกิดโรคเน่าบริเวณรอยตัดของขั้วหวีในระหว่างการเก็บรักษา การบ่มผลกล้วยหลังการเก็บรักษา พบว่าการบ่มกล้วยด้วย เอทิลีน (2 วัน) หรือจุ่มเอทิฟอน 500 ppm ที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส ทำให้กล้วยหลัง การเก็บรักษามีการพัฒนาสีเปลือกดีขึ้นกว่าผลกล้วยสุกที่อุณหภูมิห้อง ผลกล้วยที่บ่มให้สุกมีกลิ่นและรสชาติเป็นปกติ