การปลูกสับปะรดแบบไม่ไถพรวนเป็นเทคนิคใหม่ที่น่าสนใจช่วยให้ ประหยัดเวลาและแรงงานในการรื้อแปลงเตรียมดินปลูกครั้งต่อไป การศึกษา มีจุดประสงค์เพื่อจะได้ทราบข้อมูลบางอย่างเมื่อทำการปลูกในช่วงเวลาต่าง ๆ กัน เปรียบเทียบกับการปลูกแบบปกติ การทดลองใช้ทั้งจุกและหน่อ ปลูกในช่วง กลางฤดูฝน (สิงหาคม 2535) ปลายฤดูฝน (ตุลาคม 2535) กลางฤดูแล้ง (กุมภาพันธ์ 2536) และต้นฤดูฝน (พฤษภาคม 2536) ที่ไร่ไซโก้ ระยอง โดยขุดหลุมปลูกระหว่างต้นเดิมหลังจากตัดชิดดินและฉีดพ่นสารกำจัดหน่อที่แตกขึ้นมา ผลการเจริญเติบโตพบว่าในช่วงกลางฤดูแล้ง ต้นที่ปลูกแบบไม่ไถพรวนมีการเจริญเติบโต น้อยกว่าต้นที่ปลูกแบบไถปกติ ทั้งต้นที่ปลูกจากจุกและหน่ออย่างเห็นได้ชัด แต่โดย ทั่วไปก็ค่อนข้างเจริญช้ากว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้นที่ปลูกด้วยจุก อย่างไรก็ดี ก็จะเร่งขึ้นในตอนหลังการปลูกช่วงต้นฤดูฝนนับว่าดีที่สุด สำหรับการปลูกแบบ ไม่ไถพรวนไม่ว่าจะโดยปลูกจากจุกหรือหน่อสำหรับผลผลิตนั้น ในสภาพของ การทดลองการปลูกต้นฤดูและปลายฤดูฝน ให้ผลใกล้เคียงกันโดยผลผลิตต้นที่ปลูก จากหน่อจะลดลงไม่เกิน 5% และจากจุกไม่เกิน 10% เมื่อเทียบกับการปลูก แบบไถปกติ การที่มีเศษซากต้นเก่าปกคลุมดิน ทำให้สับปะรดที่ปลูกแบบไม่ไถพรวน มีปัญหาวัชพืชน้อย พบว่าในช่วง 6 เดือน จะมีไม่ถึง 5% เทียบกับการปลูกแบบ ไถปกติ และพบว่าไม่มีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของต้นจนถึงระยะบังคับผล ทั้งนี้ ทำให้การควบคุมอาจใช้วิธีการถอน ทั้งนี้หากเป็นพื้นที่เล็ก ๆ แต่ถ้าเป็น พื้นที่ขนาดใหญ่คงต้องใช้สารเคมี พบว่าอาจใช้สารโบรมมาซิลผสมไดยูรอน เมื่อวัชพืชเริ่มงอกขึ้นประมาณ 6 เดือนหลังจากปลูกในฤดูฝน