การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 5 ประการดังนี้ 1) ศึกษาความ สัมพันธ์ระหว่างบุคลิกภาพ ทัศนคติ ความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัยกับการจัดการ ความปลอดภัย 2) ศึกษาเปรียบเทียบบุคลิกภาพ ทัศนคติ ความรู้เกี่ยวกับ ความปลอดภัยและการจัดการ ความปลอดภัยของผู้ควบคุมงาน 3) ศึกษา เปรียบเทียบความสามารถในการจัดการความปลอดภัยของผู้ควบคุมงานที่มี ลักษณะทั่วไปต่างกัน 4) ศึกษาตัวพยากรณ์ร่วมที่สามารถทำนายการจัดการ ความปลอดภัยได้ดีที่สุด 5) ศึกษาผลกระทบของการจัดการความปลอดภัยที่เกิดขึ้น ในโรงงานอุตสาหกรรมผลการวิจัยพบว่า 1) จากคะแนนแบบทดสอบบุคลิกภาพ พบว่าบุคลิกภาพแบบ N (หวั่นไหวมั่นคง) มีความสัมพันธ์การจัดการความปลอดภัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัยสัมพันธ์ กับการจัดการความปลอดภัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทัศนคติต่อการ จัดการความปลอดภัยไม่มีความสัมพันธ์กับการจัดการความปลอดภัย 2) ผู้ควบคุม งานที่มีอายุ ประสบการณ์ทำงาน ระดับการศึกษา และประสบการณ์อบรมความปลอดภัย ต่างกัน มีทัศนคติต่อการจัดการความปลอดภัยไม่แตกต่างกัน ผู้ควบคุมที่มีอายุ ประสบการณ์การทำงาน และระดับการศึกษาต่างกัน มีความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัย ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้ควบคุมงานที่มีประสบการณ์อบรม ความปลอดภัยต่างกันมีความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัยต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) ผู้ควบคุมงานที่มีอายุประสบการณ์ทำงานต่างกัน มีการจัดการความปลอดภัยแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 0.05 ผู้ควบคุมที่มีระดับการศึกษาและประสบการณ์อบรมความปลอดภัยต่างกัน มีการจัดการความปลอดภัยไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4) การวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณ พบว่าทัศนคติต่อการจัดการความปลอดภัย บุคลิกภาพ และความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัย ทำนายประสิทธิภาพการจัดการ ความปลอดภัยได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ บุคลิกภาพแบบ N และความรู้ เกี่ยวกับความปลอดภัย เป็นตัวทำนายประสิทธิภาพการจัดการความปลอดภัยได้ดี ที่สุด 5) จากการปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการความปลอดภัยของผู้ควบคุมงานทั้ง 4 โรงงาน พบว่ามีผลกรทบหรืออัตราการเกิดอุบัติเหตุแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05