การศึกษาเกี่ยวกับอิทธิพลของพันธุ์ และอัตราปุ๋ยไนโตรเจน ต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเหลืองที่ปลูกในสภาพดินอิ่มตัว ด้วยย้ำ ประกอบด้วย การทดลองทั้งสิ้น 2 การทดลองคือ การทดลอง ในต้นฤดูฝน พ.ศ.2536 และ ฤดูแล้ง พ.ศ.2537 เริ่มต้นตั้งแต่ เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2536 ถึง พฤษภาคม พ.ศ.2537 การวางแผน การทดลองใช้ Split-split polot design ทำ 3 ซ้ำ มี 2 main plots ได้แก่ การปลูกถัวเหลืองร่วมกับข้าว และการปลูก ถั่วเหลืองเดี่ยว sub plots ประกอบด้วยพันธุ์ถั่วเหลือง 2 พันธุ์ คือ พันธุ์เชียงใหม่ 60 และ พันธุ์ Leichhardt และ sub-sub polts ประกอบด้วยอัตราปุ๋ยไนโตรเจน 4 อัตรา คือ 0, 31.25, 62.50 และ 125.00 กิโลกรัมไนโตรเจนต่อเฮกตาร์ ส่วนในปลายฤดูฝน พ.ศ.2536 ปลูกข้าวทั้งบนแปลงปลูกและในร่องน้ำ ทำการทดลองที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ชัยนาท จ.ชัยนาท ผลการทดลองพบว่า ถั่วเหลืองเดี่ยวให้ผลผลิตสูงกว่าการ ปลูกถั่วเหลืองร่วมกับข้าวในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำทั้งในฤดูฝนและ ฤดูแล้ง พันธุ์ถั่วเหลืองที่ปลูกในสภาพนี้ พบว่า Leichhardt ให้ผลผลิตสูงกว่าเชียงใหม่ 60 ในฤดูฝน ส่วนในฤดูแล้งทั้งสองพันธุ์ ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ในการศึกษาครั้งนี้ไม่พบความ แตกต่างของผลผลิตอันเกิดจากอัตราปุ๋ยไนโตรเจนที่ให้แต่ประการใด สำหรับองค์ประกอบผลผลิตและการเจริญเติบโตของถั่วเหลือง แสดงผลเป็นไปในทำนองเดียวกับผลผลิต การตรึงไนโตรเจนของ ถั่วเหลืองที่ปลูกในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำ พบว่า ถั่วเหลืองสามารถ ตรึงไนโตรเจนได้สูงทั้งในฤดูฝนและฤดูแล้ง (มากกว่า 70% ยูริไอด์ สัมพัทธ์) การตรึงไนโตรเจนในอัตราที่สูงของถั่วเหลืองในสภาพนี้อาจ เป็นสาเหตุที่ตอบสนองของปุ๋ยอัตราต่าง ๆ ที่ให้ไม่เกิดขึ้นกับถั่วเหลือง ในการศึกษาครั้งนี้ส่วนพันธุ์ถั่วเหลืองนั้นพันธุ์ Leichhardt จะมีการตรึงไนโตรเจนสูงกว่าพันธุ์เชียงใหม่ 60 ในการปลูกข้าวใน ร่องน้ำร่วมกับการปลูกถั่วเหลืองบนแปลง พบว่าผลผลิตของข้าวที่ ปลูกร่วมกับถั่วเหลืองในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำในแปลงที่มีการให้ปุ๋ย ไนโตรเจนบนแปลงปลูกต่างกันไม่มีความแตกต่างกันแต่ประการใด ทั้งในการทดลองในฤดูฝนและในฤดูแล้ง