การศึกษาผลของช่วงระยะเวลาการให้น้ำและวัสดุปลูกที่มีต่อการเจริญ เติบโตและอัตราการคายระเหยน้ำของสาวน้อยประแป้ง (Dieffenbachia sp.) ที่ปลูกภายในโรงเรือนกระจก ภาควิชาพืชสวน คณะเกษตร วิทยา เขตบางเขน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในช่วงเดือนธันวาคม 2536 ถึง เดือนเมษายน 2537 โดยมีช่วงระยะเวลาการให้น้ำทุก 7 วัน 14 วัน และ 21 วันต่อครั้ง โดยใช้วัสดุปลูกที่ประกอบด้วยทราย: ขุยมะพร้าว 7:3 5:5 และ 3:7 โดยปริมาตร ปรากฏว่าทั้งช่วงระยะเวลาการให้น้ำและวัสดุปลูกมี ผลต่อการเจริญเติบโตและอัตราการคายระเหยน้ำของสาวน้อยประแป้ง โดยช่วงระยะเวลาการให้น้ำทุก 7 วันทำให้สาวน้อยประแป้งมีการเจริญเติบ โตและอัตราการคายระเหยน้ำสูงกว่า การให้น้ำทุก 14 วัน และ 21 วัน ตามลำดับ แต่ก็มีผลทำให้วัสดุปลูกมีความหนาแน่นรวมเพิ่มขึ้น ลดสัดส่วนช่อง ความพรุนรวมและสัมประสิทธิ์การนำน้ำของวัสดุปลูกลง ส่วนวัสดุปลูกที่ ประกอบด้วยทรายและขุยมะพร้าวในอัตรา 3:7 โดยปริมาตร ทำให้สาวน้อยประ แป้งมีการเจริญเติบโตและอัตราการคายระเหยน้ำ ความพรุนรวม สัดส่วนช่อง ในวัสดุปลูก และทำให้วัสดุปลูกมีค่าสัมประสิทธิ์การนำน้ำสูงขึ้น แต่ก็ทำให้ ความหนาแน่นรวมและความหนาแน่นอนุภาคลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับวัสดุปลูกอื่น ๆ การทดลองนี้จึงแสดงให้เห็นว่าการให้น้ำแก่พืชบ่อย ๆ ทำให้สาวน้อยประแป้งมี การเจริญเติบโตได้ดีขึ้น แต่ก็ทำให้สมบัติทางกายภาพของวัสดุปลูกเลวลงกว่าการ ให้น้ำแก่พืชนาน ๆ ครั้ง และการเพิ่มสัดส่วนของขุยมะพร้าวในวัสดุปลูก สามารถยืดช่วงระยะเวลาในการให้น้ำแก่พืชให้ยาวนานออกไปได้อีก