การทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลของการเสริมยูเรีย-กากน้ำ ตาลเหลว (urea-molasses liquid, UML ซึ่งมีอัตราส่วนโดยน้ำหนัก ของยูเรีย : น้ำ : กากน้ำตาล เท่ากับ 4 : 6 : 90) ที่มีต่อสมรรถภาพ การผลิตและต้นทุนค่าอาหารในสัตว์เคี้ยวเอื้องที่กินฟางข้าวอย่างเต็มที่เป็น อาหารฐาน โดยแบ่งออกเป็น 2 การทดลองดังนี้ การทดลองที่ 1 ศึกษาใน แกะลูกผสมเมอริโน x พื้นเมืองเพศผู้ จำนวน 12 ตัว สุ่มแบ่งแกะเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่ม 1 ได้รับอาหารข้น (โปรตีน 18%) 1.8 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว ส่วนกลุ่ม 2 ได้รับอาหารข้น และ UML เท่ากับ 1.1 และ 0.7 เปอร์เซ็นต์ น้ำหนักตัว ตามลำดับ ปรากฏว่าแกะกลุ่ม 2 มีวัตถุแห้งที่กินได้ อัตราการ เจริญเติบโต และอัตราการแลกน้ำหนักไม่แตกต่าง (P>0.05) จากกลุ่ม 1 แต่มีต้นทุนค่าอาหารในการเพิ่มน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม ต่ำกว่าถึง 2.05 บาท การทดลองที่ 2 ศึกษาในโคอเมริกันบราห์มันพันธุ์แท้เพศผู้ จำนวน 15 ตัว สุ่มแบ่งโคเป็น 3 กลุ่มคือ กลุ่ม 1 ได้รับอาหารข้น (โปรตีน 18%) 1.5 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว กลุ่ม 2 ได้รับอาหารข้นและ UML เท่ากับ 1.0 และ 0.7 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว ตามลำดับ ส่วนกลุ่ม 3 ได้รับอาหารข้น 0.7 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว และ UML อย่างเต็มที่ ปรากฏว่าโคกลุ่ม 2 มี วัตถุแห้งที่กินได้มากกว่า (P<0.01) อัตราการเจริญเติบโตสูงกว่า (P<0.05) และมีแนวโน้มของอัตราการแลกน้ำหนักดีกว่ากลุ่ม 3 และ 1 ตามลำดับ ถึงแม้ว่าโคกลุ่ม 3 มีสมรรถภาพการผลิตไม่แตกต่าง (P>0.05) จากกลุ่ม 1 แต่โคกลุ่ม 3 มีต้นทุนค่าอาหารในการเพิ่มน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม ต่ำที่สุด โดยต่ำกว่า (P>0.05) กลุ่ม 2 เท่ากับ 0.42 บาท และต่ำกว่า (P<0.05) กลุ่ม 1 ถึง 3.43 บาท ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า UML สามารถใช้เป็นอาหารเสริมแหล่ง โปรตีน และพลังงานร่วมกับอาหารข้น แก่สัตว์เคี้ยวเอื้องที่กินอาหารหยาบ คุณภาพต่ำได้ผลดี โดยช่วยลดปริมาณการให้อาหารข้นลงได้บางส่วน ซึ่งไม่มี ผลกระทบต่อสมรรถภาพการผลิต แต่สามารถลดต้นทุนค่าอาหารได้อย่างมาก นอกจากนี้ การเสริม UML สามารถทำให้สัตว์เคี้ยวเอื้องกินยูเรีย และกากน้ำ ตาลได้ในปริมาณสูงกว่าปกติ โดยไม่แสดงอาการเป็นพิษจากยูเรีย หรือกากน้ำ ตาลแต่อย่างใด