ภายหลังจากที่ประเทศไทยใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัวส่งผลให้อัตราแลกเปลี่ยนมีความผันผวนมากขึ้นการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้นำเข้าที่มีธุรกรรมกับต่างประเทศซึ่งในประเทศไทยเครื่องมือที่ได้รับความนิยมอย่างมากคือ การทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) ดังนั้นการศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนด้วยการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของผู้นำเข้าในประเทศไทยจึงเป็นประเด็นที่น่าสนใจวัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อการศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนด้วยการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าในประเทศไทยสำหรับวิธีการศึกษานั้นใช้วิธีวิเคราะห์เชิงปริมาณ โดยประกอบด้วยข้อมูลทุติยภูมิรายเดือนตั้งแต่เดือนมกราคม 2546 ถึง ธันวาคม 2546 จากธนาคารแห่งประเทศไทย และข้อมูลปฐมภูมิได้จากการออกแบบสอบถามผู้นำเข้า ผลจากการศึกษาเชิงปริมาณสรุปได้ว่าปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนด้วยการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ยกับอัตราเงินเฟ้อของประเทศผู้นำเข้าได้สัญญาเอาไว้กับธนาคาร ส่วนการศึกษาเชิงพรรณนาสามารถสรุปได้ว่าปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจทำ สัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของผู้นำเข้ารายใหญ่คือ เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนคำแนะนำของพนักงานสินเชื่อของธนาคารและทำให้ทราบถึงต้นทุนที่แน่นอน ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของผู้นำเข้ารายเล็กคือคำแนะนำ ของพนักงานสินเชื่อของธนาคารและผู้นำเข้ารายเล็กพบว่าอัตราแลกเปลี่ยนในสัญญาล่วงหน้าต่ำกว่าอัตราแลกเปลี่ยนทันที