สารนิพนธ์ฉบับนี้มีสมมติฐานว่าวิธีการกำจัดมูลฝอยที่ดีที่สุดคือการนำขยะมูลฝอยไปกำจัดด้วยวิธีการเข้าโรงงานเผาขยะมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาล (Incinerator) ติดตามด้วยการนำขยะมูลฝอยเข้าโรงงานกำจัดมูลฝอยเพื่อผลิตปุ๋ยอินทรีย์ (Composting) และการฝังกลบอย่างถูกสุขลักษณะ (Sanitary Landfill) แต่จากการพิจารณาจุดเด่นจุดด้อยของแต่ละวิธีโดยอาศัยการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญของด้านนี้ โดยอาศัยเกณฑ์ทั้งสิ้น 8 เกณฑ์ อันได้แก่ การจัดการ บุคลากรวัสดุอุปกรณณ์ รวมทั้งเทคโนโลยี เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม ประสิทธิภาพประสิทธิผล และความเสมอภาค กลับพบว่ามิได้เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้โดยสิ้นเชิงกล่าวคือผู้เชี่ยวชาญเห็นว่าวิธีการกำจัดมูลฝอยที่ดีที่สุดได้แก่การฝังกลบอย่างถูกสุขลักษณะ ติดตามด้วยการนำขยะมูลฝอยเข้าโรงงานกำจัดมูลฝอย เพื่อผลิตปุ๋ยอินทรีย์ และการกำจัดด้วยวิธีการเข้าโรงงานเผาขยะมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาล ในท้ายที่สุด ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะหลายประการคือ (1) ควรนำระบบการกำจัดมูลฝอย โดยใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยและไม่ก่อมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม และส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนมาใช้ (2) รณรงค์สร้างจิตสำนึกในการทิ้งขยะมูลฝอย (3) พัฒนาบุคลากรที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้ (4) ลดการก่อให้เกิดมูลฝอยน้อยกว่า 1 กิโลกรัม ต่อคน ต่อวัน (5) ควรนำขยะมูลฝอยหมุนเวียนมาใช้ประโยชน์ (6) ให้เอกชนเข้ามามีบทบาทในการกำจัดมูลฝอย (7) ปรับปรุงค่าธรรมเนียมเก็บขยะมูลฝอยให้เหมาะสม (8) ควรแยกขยะมูลฝอยที่ปนเปื้อนอันตรายและติดเชื้อออกต่างหาก (9) ควรปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับขยะมูลฝอยให้รัดกุมขึ้น