การศึกษาเปรียบเทียบ เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะสูดสำลักขี้เทาในทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยศึกษาย้อนหลังในกลุ่มทารกที่มีภาวะสูดสำลักขี้เทาที่ได้รับไว้รักษา ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2544 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2547 ดำเนินการศึกษาทารกที่เกิดภาวะสูดสำขี้เทาเข้าปอด ตามเกณฑ์การวินิจฉัยที่ได้กำหนดขึ้นจำนวน 187 ราย มีประวัติละเอียดให้ศึกษาจำนวน 134 ราย (กลุ่มผู้ป่วย)และทารกที่ไม่เกิดภาวะสูดสำลักขี้เทาเข้าปอด จำนวน 243 ราย (กลุ่มเปรียบเทียบ) โดยเก็บข้อมูลด้านมารดาเกี่ยวกับประวัติส่วนบุคคล การตั้งครรภ์ การฝากครรภ์ ภาวะแทรกซ้อนขณะตั้งครรภ์ ขณะรอคลอด ขณะคลอดและข้อมูลด้านทารกเกี่ยวกับลักษณะทั่วไปของทารก ภาวะแทรกซ้อนขณะอยู่ในครรภ์มารดา ขณะคลอดและหลังคลอดการดูแลและผลการรักษาทารก โดยใช้แบบบันทึกข้อมูลที่จัดทำขึ้นวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและทดสอบความสัมพันธ์เพื่อหาปัจจัยเสี่ยงโดย Odds Ratio (OR) 95% Confidence interval of OR, Chi-square testและ Fisher's exact test ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์ต่อการเกิดภาวะสูดสำลักขี้เทาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ ปัจจัยด้านมารดา ได้แก่ ครรภ์เกินกำหนด (อายุครรภ์มากกว่า 42 สัปดาห์)(OR = 4.68, p = 0.003) ประวัติภาวะคับขัน (Fetal Distress) (OR = 2.32, p = 0.004) มีการติดเชื้อ เอช ไอ วี(OR = 5.07, p = 0.02) รกลอกตัวก่อนกำหนด (ไม่สามารถหาค่าได้, p = 0.002) ปัจจัยด้านทารก คือ ค่าการประเมินภาวะสุขภาพที่ 1 นาทีแรกคลอด (Apgar score ที่ 1 นาที) < 7 (OR = 1.81, p = 0.02) นอกจากนี้ได้ศึกษาภาวะแทรกซ้อนของทารกที่พบบ่อย ได้แก่ ปอดบวมร้อยละ 11.2 ถุงลมรั่ว ร้อยละ 9.0และภาวะความดันเลือดในปอดสูงร้อยละ 3.7 ซึ่งภาวะความดันเลือดในปอดสูงเป็นภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงในผู้ป่วยกลุ่มนี้ ภาวะสูดสำลักขี้เทายังคงเป็นปัญหาที่พบได้บ่อย เพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดปัจจัยดังกล่าวต้องมีการร่วมมือกันระหว่างทีมสูติกรรมและกุมารเวชกรรมในการดูแลมารดาตั้งแต่การมาฝากครรภ์ การดูแลมารดาและทารกในขณะรอคลอด ขณะคลอด และหลังคลอดอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะช่วยลดความรุนแรงและลดอัตราการตายของทารกที่มีภาวะสูดสำลักขี้เทาได้