พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง มาตรา 9 (4) บัญญัติให้คดีเกี่ยวด้วยสัญญาทางปกครองทุกคดี อยู่ในเขตอำนาจพิจารณา และพิพากษาของศาลปกครองแต่คดีสัญญาทางปกครองบางเรื่องที่มีประเด็นข้อพิพาทไม่ซับซ้อน คำขอบังคับชัดเจน ง่ายต่อการบังคับและมีโอกาสชนะสูง คู่สัญญาฝ่ายปกครอง ควรจะใช้มาตรการบังคับการปกครอง เมื่อคู่สัญญาฝ่ายเอกชนผิดสัญญาได้ทันที โดยไม่ต้องนำข้อพิพาทเข้าสู่การพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง โดยเฉพาะระบบสัญญาทางปกครองในประเทศไทย ยังไม่เป็นลายลักษณ์อักษร ทำให้คู่สัญญาฝ่ายปกครอง ไม่อาจใช้มาตรการบังคับด้วยตนเองได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงมาตรการบังคับตามสัญญาทางปกครองในต่างประเทศ รวมถึงสัญญาทางปกครองในประเทศไทยว่า สัญญาทางปกครองประเภทใด ที่ฝ่ายปกครองอาจใช้มาตรการบังคับได้ด้วยตนเองสัญญาทางปกครองประเภทใดที่ยังคงอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง รวมถึงวิธีการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ในการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง และแนวทางการแก้ไขกฎหมาย การศึกษาเรื่องตามหัวข้อนี้ ใช้วิธีวิจัยเอกสาร โดยการรวบรวมข้อมูลจาก คำสั่งศาลปกครองสูงสุดและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่เกี่ยวกับสัญญาทางปกครองและใช้ข้อมูลเกี่ยวกับการใช้มาตรการบังคับทางปกครองกรณีผิดสัญญาทางปกครองของต่างประเทศมาเป็นฐานทางทฤษฎี นำมาจัดกลุ่ม และนำข้อมูลที่ได้ทั้งหมดมาวิเคราะห์ในเชิงคุณภาพ เพื่อนำไปสู่บทสรุป โดยวิธีพรรณนา ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ข้อพิพาทที่เกิดจากสัญญาทางปกครอง ที่ฝ่ายปกครองสามารถใช้มาตรการบังคับทางปกครองได้เองนั้น ได้แก่ สัญญาทางปกครองที่เป็นข้อพิพาทระหว่างหน่วยงานของรัฐกับเอกชน และหน่วยงานของรัฐเป็นผู้ขอให้ศาลปกครองบังคับเอากับฝ่ายเอกชน โดยวัตถุแห่งการบังคับหรือคำขอท้ายฟ้องเป็นการขอให้ฝ่ายเอกชนชำระเงิน หรือส่งมอบทรัพย์สิน ซึ่งผลกระทบที่เกิดจากการบังคับอยู่ในวงจำกัด ความเสียหายที่ฝ่ายปกครองได้รับ มีลักษณะชัดเจนตามข้อสัญญาเป็นหนังสือ การนำมาตรการบังคับทางปกครอง ในสัญญาทางปกครอง มาใช้บังคับในกฎหมายไทย ได้แก่การนำเอาหลักกฎหมายสัญญาทางปกครอง ในส่วนที่เกี่ยวกับการใช้มาตรการบังคับทางปกครองในกรณีผิดสัญญาทางปกครอง ของประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน ซึ่งบัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาเรื่องในชั้นเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง ค.ศ. 1976 มาเป็นแนวทางในการประยุกต์ใช้กล่าวคือ การให้คู่สัญญาฝ่ายเอกชนตกลงกับคู่สัญญาฝ่ายปกครองให้มีการบังคับตามสัญญาทางปกครองได้ในทันทีเมื่อผิดสัญญา โดยรูปแบบที่เป็นลายลักษณ์อักษร ตั้งแต่เริ่มทำสัญญา เมื่อคู่สัญญาฝ่ายเอกชนกระทำผิดสัญญา คู่สัญญาฝ่ายปกครองไม่จำต้องนำคดีไปฟ้องต่อศาลเพื่อออกคำบังคับ แต่คู่สัญญาฝ่ายปกครอง ต้องมีหนังสือเตือนให้เอกชนชำระ หรือส่งมอบทรัพย์สินภายในระยะเวลาอันสมควร เมื่อพ้นกำหนดดังกล่าวแล้ว คู่สัญญาฝ่ายเอกชนเพิกเฉยคู่สัญญาฝ่ายปกครองจะมีสิทธิออกคำบังคับ และดำเนินการยึด อายัดทรัพย์สินขายทอดตลาด หรือยึด อายัดทรัพย์สินที่ต้องส่งมอบได้ทันที โดยนำพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 มาใช้บังคับโดยอนุโลม เพื่อให้เป็นไปตามข้อเสนอนี้ จะต้องแก้ไขพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 โดยเพิ่มหมวดที่ 6 ว่าด้วยสัญญาทางปกครอง และเพิ่มส่วน ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง กรณีผิดสัญญาทางปกครอง