ชะอำและหัวหิน เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างชาติมาเป็นเวลานาน จากข้อมูลปี พ.ศ. 2546 ชะอำและหัวหินประสบปัญหานักท่องเที่ยวลดลงซึ่งในระยะเวลาดังกล่าวเกิดภาวะการก่อการร้ายและภาวะโรคระบาด SAR การศึกษาจะวิเคราะห์ปัจจัยกำหนดอุปสงค์การท่องเที่ยวของชาวไทยและชาวต่างชาติ และศึกษาผลของการก่อการร้ายและโรคระบาด SAR ที่มีต่อปริมาณนักท่องเที่ยวของชะอำและหัวหิน การศึกษาในครั้งนี้อาศัยข้อมูลทุติยภูมิรายไตรมาสระหว่างปี พ.ศ.2535-2547 โดยใช้เทคนิคแบบถดถอยเชิงซ้อนสำหรับสร้างสมการอุปสงค์ และใช้ Linear log ในการประมาณค่าสัมประสิทธิ์และค่าความยืดหยุ่น เพื่อใช้เป็นข้อเสนอแนะกลยุทธ์ส่งเสริมการท่องเที่ยว ผลการศึกษานักท่องเที่ยว ชาวไทย พบว่า ตัวแปรค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อคนต่อวันของแต่ละแหล่งท่องเที่ยว จำนวนนักท่องเที่ยวต่อห้องพักของแต่ละแหล่งท่องเที่ยว รายได้ต่อหัวของประเทศไทย ภาวะฤดูกาลท่องเที่ยว เป็นปัจจัยที่สำคัญในการกำหนดอุปสงค์นักท่องเที่ยวชาวไทยทั้งที่ชะอำและหัวหิน ส่วนภาวะโรคระบาด SAR ไม่มีผลต่อนักท่องเที่ยวชาวไทยทั้งที่ชะอำและหัวหิน ผลการศึกษานักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ พบว่า อัตราแลกเปลี่ยน ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อคนต่อวันของแต่ละแหล่งท่องเที่ยว จำนวนนักท่องเที่ยวต่อห้องพักของแต่ละแหล่งท่องเที่ยว ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัวของแต่ละประเทศ ภาวะโรคระบาด SAR และภาวะฤดูกาลท่องเที่ยว เป็นปัจจัยที่สำคัญในการกำหนดอุปสงค์นักท่องเที่ยวของต่างชาติในการเดินทางมาท่องเที่ยวที่ชะอำ (ยกเว้นนักท่องเที่ยวชาวฮ่องกงที่อัตราแลกเปลี่ยน และภาวะโรค SAR ของนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษที่ไม่มีผลอย่างมีนัยสำคัญ) สำหรับหัวหิน ปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์เหมือนกับชะอำ โดยโรคระบาด SAR และการก่อการร้ายไม่มีผลอย่างมีนัยสำคัญ