ประเทศไทยมีความจำเป็นต้องมีการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2472 ให้มีความสอดคล้องกับสนธิสัญญาต้นแบบว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดน ค.ศ. 1990 (UN Model treaty on extradition , 1990) การส่งผู้ร้ายข้ามแดนโดยวิธีการแบบย่อเป็นวิธีการหนึ่งที่กำหนดไว้ในกฎเกณฑ์อันเป็นมาตรฐานระหว่างประเทศเพื่อลดขั้นตอนที่ไม่จำเป็นลงทำให้การส่งผู้ร้ายข้ามแดนมีความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น อันเป็นการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม โดยการนำวิธีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนแบบย่อมาใช้บังคับจะต้องคำนึงถึงหลักการคุ้มครองสิทธิของบุคคลผู้ถูกส่งตัวข้ามแดนอันเป็นสาระสำคัญในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาด้วยกล่าวคือ การให้ความยินยอมของบุคคลผู้ถูกส่งตัวข้ามแดน หรือ การสละสิทธิที่ตนจะได้รับจากการพิจารณาคดีส่งผู้ร้ายข้ามแดนจะต้องเกิดจากความสมัครใจอย่างแท้จริงของบุคคลผู้ถูกร้องขอให้ส่งตัวข้ามแดน มิได้เกิดจากการข่มขู่ หลอกลวง หรือ ถูกบังคับจากเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับคำร้องขอโดยก่อนที่บุคคลผู้ถูกต้องการตัวจะให้ความยินยอมนี้ ต้องให้ศาลทำหน้าที่แจ้งให้ทราบถึงสิทธิที่บุคคลผู้ถูกร้องขอให้ส่งตัวข้ามแดนจะได้รับจากการพิจารณาคดีส่งผู้ร้ายข้ามแดนรวมถึงแจ้งถึงผลลัพธ์หลังจากที่ตนได้ให้ความยินยอมหรือสละสิทธิแล้ว รวมถึงแจ้งให้ทราบว่าบุคคลนั้นมีสิทธิที่จะได้รับความช่วยเหลือหรือคำแนะนำทางด้านกฎหมายจากทนายความหรือที่ปรึกษาทางกฎหมายด้วย และเพื่อเป็นการยืนยันว่าได้ให้ความยินยอมหรือสละสิทธิแล้วจะต้องมีการบันทึกได้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อไว้เป็นหลักฐานต่อหน้าศาลโดยขณะสอบถามความยินยอมนี้ควรที่จะให้มีพยานหรือบุคคลที่ผู้ถูกต้องการตัวไว้ใจ หรือทนายความเข้ารวมฟังการสอบถามด้วย เพื่อเป็นการยืนยันว่าความสมัครใจอย่างแท้จริง