การศึกษาผลของความเข้มข้นฟีนอลและพีเอชต่อการดูดติดฟีนอลด้วยถ่าน กัมมันต์ชนิดเม็ดจากกะลามะพร้าวและจากถ่านหินในครั้งนี้เป็นการศึกษาโดยใช้ น้ำเสียสังเคราะห์ซึ่งมีความเข้มข้นฟีนอลเริ่มต้นระหว่าง5-50 มก./ล. และ พีเอชในช่วง 3-11 ด้วยแบบจำลองในห้องปฏิบัติการโดยทำการทดลองทั้งแบบระบบเป็น คราวๆไม่ต่อเนื่อง(Batch system) และแบบระบบไหลต่อเนื่องผ่านคอลัมน์แบบ ชั้นตรึง(Fixed bed-continuous flow system)ด้วยอัตราบรรทุกทางชลศาสตร์ 2.5 ลบ.ม./ตร.ม.-ชม.ผ่านคอลัมน์ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายในประมาณ 3.8 ซม.และชั้น ถ่านกัมมันต์ลึก 20 ซม. จากผลการทดลองในระบบแบบเป็นคราวๆไม่ต่อเนื่องพบว่า การเปลี่ยนแปลงความ เข้มข้นเริ่มต้นของฟีนอลไม่มีผลต่อเวลาสัมผัสที่จุดสมดุล ซึ่งเวลาสัมผัสที่ จุดสมดุลทั้งถ่านกัมมันต์กะลามะพร้าวและถ่านกัมมันต์ถ่านหิน มีค่าเท่ากันที่ 4 ชั่วโมง โดยความสามารถในการดูดติดจะเพิ่มมากขึ้นเมื่อความเข้มข้นเริ่มต้น ฟีนอลเพิ่มมากขึ้น ส่วนผลการทดลองในระบบแบบต่อเนื่องผ่านคอลัมน์แบบชั้นตรึงพบ ว่าเมื่อความเข้มข้นเริ่มต้นฟีนอลเพิ่มขึ้น จะทำให้ความสามารถในการดูดติดและ ความยาวของโซนส่งถ่ายมวลของถ่านกัมมันต์กะลามะพร้าวและถ่านกัมมันต์ถ่านหินมี ค่าเพิ่มขึ้น ส่วนผลของการเปลี่ยนแปลงค่าพีเอชของสารละลายฟีนอลระหว่าง 3-11 ของการทดลองแบบเป็นคราวๆไม่ต่อเนื่องพบว่า ที่พีเอช 3-9 เวลาสัมผัสที่จุด สมดุลมีค่าเท่ากับ 4 ชั่วโมง แต่ที่พีเอช 11 มีเวลาสัมผัสที่จุดสมดุลเท่ากับ 6 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังพบว่าความสามารถในการดูดติดมีค่ามากที่สุดเมื่อพีเอช ต่ำกว่าค่า pK(,2)ของฟีนอลเล็กน้อย โดยถ่านกัมมันต์กะลามะพร้าวและถ่านกัมมันต์ ถ่านหินมีความสามารถในการดูดติดสูงสุดที่พีเอช 9 และ 7 ตามลำดับ และถ่าน กัมมันต์กะลามะพร้าวมีความสามารถในการดูดติดมากกว่าถ่านกัมมันต์ถ่านหินทั้ง การทดลองแบบเป็นคราวๆไม่ต่อเนื่องและการทดลองแบบต่อเนื่องผ่านคอลัมน์แบบชั้น ตรึง