การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมของการกำจัดสีย้อมรีแอกตีฟด้วยรีเอเจนท์ของเฟน ตอนทำโดยใช้น้ำเสียจากโรงงานย้อมผ้าบาติก 4 โทนสี คือ แดง ฟ้า เขียว และโทน สีผสมซึ่งได้จากการผสมน้ำเสีย 3 โทนสีดังกล่าวเข้าด้วยกัน น้ำเสียแต่ละโทนสี ได้รับการเตรียมให้มีค่าซีโอดีแตกต่างกัน 4 ระดับคือ 400,700,1000 และ 1300 มก./ล. ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการทำงานของรีเอเจนท์ของ เฟนตอน 4 ปัจจัย ด้วยกน คือ ค่าพีเอช อัตราส่วนโดยโมลของ Fe(2+):H(,2)O(,2) ความเข้มข้นของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และเวลาทำปฏิกิริยา จากผลการทดลองพบว่า ค่าพีเอชมีผลอย่างมากต่อประสิทธิภาพการกำจัดสีและ ซีโอดีของน้ำเสีย โดยค่าพีเอชที่เหมาะสมมีค่าอยู่ในช่วง 3-5 การเพิ่มอัตรา ส่วนโดยโมลของ Fe(2+):H(,2)O(,2) มีผลทำให้ประสิทธิภาพการกำจัดสีและซีโอดี สูงขึ้น โดยอัตราส่วนโดยโมลต่ำสุดที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดน้ำเสียโทนสแดง ฟ้า เขียว และสีผสม คือ 2:30 3.75:30 2:30 และ 3:30 ตามลำดับ ส่วนค่าความเข้มข้น ของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ตำ่สุดที่เหมาะสมในการบำบัดนำ้เสียที่ระดับซีโอดี 400 700 1000 และ 1300 มก./ล. สำหรับโทนสีแดงและเขียว คือ 250 500 750 และ 1000 มก./ล. ตามลำดับสำหรับโทนสีฟ้า คือ 500 750 1000 และ 1250 มก./ล. ตามลำดับ และสำหรับโทนสีผสม คือ 250 750 1000 และ 1250 มก./ล. ตามลำดับ ซึ่งที่ความ เข้มข้นไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ระดับต่าง ๆ ดังกล่าวสามารถกำจัดสีของนำ้เสียทุก โทนสีได้โดยเฉลี่ย 96-99 % แต่สามารถกำจัดซีโอดีได้เพียง 27-44 % นอกจากนี้ ผลการทดลองยังแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มเวลาทำปฏิกิริยาในการบำบัดนำ้เสียให้นาน ขึ้น มีผลทำให้ประสิทธิภาพการกำจัดสีและซีโอดีเพิ่มขึ้น โดยเวลาทำปฏิกิริยา ต่ำสุดที่เหมาะสมในการกำจัดสีของน้ำเสียโทนสีต่าง ๆ ที่ระดับซีโอดี 400 และ 700 มก./ล. เมื่อใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เข้มข้น 500 มก./ล. มีค่าเท่ากับ 20 และ 50 นาที ตามลำดับสำหรับโทนสีแดง และ 35 และ 85 นาที ตามลำดับสำหรับโทนสี อื่น ๆ ที่เหลือ อย่างไรก็ตาม ที่ระดับซีโอดี 1000 และ 1300 มก./ล. ไฮโดรเจน เปอร์ออกไซด์เข้มข้น 500 มก./ล. ไม่เพียงพอที่จะกำจัดสีโดยส่วนใหญ่ออกจาก น้ำเสียได้ภายในเวลา 120 นาที ดังนั้น จึงจำเป็นต้องใช้ความเข้มข้นของ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์สูงกว่านี้