การศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดไนโตรเจนจากน้ำเสียมูลสุกร โดยระบบบึง ประดิษฐ์ที่มีการไหลใต้ผิวดินในแนวดิ่งปลูกด้วยต้นกกรังกา อยู่เหนือถัง กรองทรายที่มีการไหลในแนวนอน ทำให้ระบบนี้มีความเหมาะสมสำหรับใช้ในฟาร์ม ซึ่งมีพื้นที่จำกัดเนื่องจากใช้พื้นที่น้อย การทดลองนี้ใช้แบบจำลองระดับ ห้องปฏิบัติการขนาดกว้าง 1.2 ม. ยาว 1.2 ม. และสูง 1.2 ม. โดยสูบน้ำเสียเข้า ระบบแบบครั้งคราวคือ ทำงาน 4 ชม. และหยุด 4 ชม. สลับกันไปที่อัตราการไหล ของน้ำ 4.5 ล./ชม. โดยแปรเปลี่ยนอัตราการหมุนเวียนน้ำกลับเข้าระบบที่ 0 50 100 และ 200% เพื่อหาอัตราการหมุนเวียนที่ทำให้มีการกำจัดไนโตรเจน ได้สูงสุด ผลการศึกษาพบว่า เมื่อมีการหมุนเวียนน้ำกลับเข้าระบบสามารถลดปริมาณ ไนโตรเจนทั้งหมดได้ดีขึ้น มีประสิทธิภาพสูงสุดในการกำจัดไนโตรเจนทั้งหมดจาก 314.6 มก./ล. ลดลงเหลือ 21.9 มก./ล เท่ากับประสิทธิภาพการกำจัด 93.0% ที่ อัตราการหมุนเวียนน้ำ 100% และภาระบรรทุกทางชลศาสตร์ 7.5 ซม./วัน ปฏิกิริยา ไนตริฟิเคชันเกิดขึ้นอย่างชัดเจนในส่วนบนที่เป็นการไหลในแนวดิ่ง โดยมีปริมาณ ออกซิไดซ์ไนโตรเจนเพิ่มขึ้นจาก 0.8 มก./ล. เป็น 81.7 มก./ล สามารถกำจัด ซีโอดีจาก 2,008.0 มก./ล. เหลือ 51.1 มก./ล คิดเป็นประสิทธิภาพการกำจัด 97.5% และกำจัดเจดาลไนโตรเจนจาก 313.8 มก./ล เหลือ 7.8 มก./ล คิดเป็น ประสิทธิภาพการกำจัด 97.5% ในส่วนล่างที่เป็นถังกรองทรายที่มีการไหลในแนวนอน สามารถลดค่าซีโอดีได้เพิ่มขึ้น และเกิดปฏิกิริยาดีไนตริฟิเคชันได้อย่าง น่าพอใจ โดยสามารถกำจัดออกซิไดซ์ไนโตรเจนจาก 81.7 มก./ล. ลดลงเหลือ 16.1 มก./ล. คิดเป็นประสิทธิภาพการกำจัด 80.3% พืชมีอัตราการสะสมไนโตรเจน 0.378 ก. ไนโตรเจน/(ม.(2).วัน) โดยมีน้ำหนักแห้งของพืชที่เพิ่มขึ้น 18.35 ตัน/เฮกเตอร์ ตลอดการทดลอง 85 วัน