วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยสื่อสารที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะ ของ คนกรุงเทพมหานคร ที่มีลักษณะทางประชากรต่างกัน ได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา สถานภาพสมรส อาชีพ รายได้ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการรับสื่อเกี่ยวกับ การท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะกับ พฤติกรรมการ ท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ เจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและเจ้าหน้าที่บริษัทท่องเที่ยวและอีกกลุ่มตัวอย่าง คือ คนกรุงเทพมหานคร โดยกลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการศึกษามีจำนวน 412 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบ สัมภาษณ์และแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ส่วนการทดสอบสมมติฐานใช้ t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysis of Variance {ANOVA}) และการวิเคราะห์ เพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์แบบเพียร์สัน (Pearson's Product Moment Correlation Coefficient) ผลการวิจัยพบว่า 1.จากการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและบริษัทท่องเที่ยวพบว่าสื่อที่มีอิทธิพลสูงสุด คือสื่อโทรทัศน์ รองลงมาคือ สื่อบุคคล และสื่ออันดับสุดท้าย คือ สื่อสิ่งพิมพ์ 2.พฤติกรรมการรับสื่อมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะ 3.คนกรุงเทพมหานครที่มี เพศ อายุ สถานภาพสมรส อาชีพและรายได้ต่างกัน มีพฤติ กรรมการท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะไม่แตกต่างกัน 4.คนกรุงเทพมหานครที่มี การศึกษาต่างกัน มีพฤติกรรมการท่องเที่ยวชายทะเลและหมู่เกาะต่างกัน 5.คนกรุงเทพมหานครที่มี เพศ และสถานภาพสมรส แตกต่างกัน มีพฤติกรรมการรับสื่อ เกี่ยวกับชายทะเลและหมู่เกาะไม่แตกต่างกัน 6.คนกรุงเทพมหานครที่มี อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกัน มีพฤติกรรมการรับสื่อเกี่ยวกับชายทะเลและหมู่เกาะต่างกัน