การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้และพฤติกรรมเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม ของนักศึกษาพยาบาล บรมราชชนนี เขตภาคเหนือตอนบน กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาลบรม-ราชชนนี ลำปาง และนักศึกษาพยาบาลบรมราชชนนี พะเยา ที่ได้เรียนวิชาสิ่งแวดล้อม ปีการศึกษา 2540 จำนวน 235 คน สุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มแบบมีระบบ (Systematic random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ประกอบด้วยข้อมูลพื้นฐานของ นักศึกษาพยาบาล ได้แก่ ทุนต้นสังกัด อายุ คะแนนเฉลี่ยและการได้รับข้อมูลข่าวสารทางสิ่งแวดล้อม แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม และแบบสอบถามพฤติกรรมเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม ของนักศึกษาพยาบาลบรมราชชนนี เขตภาคเหนือตอนบน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้การ แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวน ทางเดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลของการศึกษาสามารถสรุปได้ดังนี้ 1. นักศึกษาพยาบาลมีความรู้เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมในระดับปานกลาง โดยมีความรู้ ในเนื้อหามลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ มลภาวะจากเสียง ปัญหาขยะและปัญหาสารพิษ อยู่ในระดับ ปานกลาง 2. นักศึกษาพยาบาล มีพฤติกรรมเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมในระดับเหมาะสมปานกลาง โดย พฤติกรรมทั้งในด้านอากาศ น้ำ เสียง ขยะและสารพิษ อยู่ในระดับเหมาะสมปานกลาง 3. นักศึกษาพยาบาลที่มีทุนต้นสังกัด และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่แตกต่างกัน มีความรู้ เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่นักศึกษาพยาบาลที่มี ระดับคะแนนเฉลี่ยแตกต่างกัน มีความรู้เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักศึกษาพบาบาลที่มีทุนต้นสังกัดและคะแนนเฉลี่ยที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมเกี่ยวกับ ปัญหาสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่นักศึกษาพยาบาลที่มีการรับรู้ ข้อมูลข่าวสารแตกต่างกัน มีพฤติกรรมเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 5. ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้กับพฤติกรรมเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม มีความสัมพันธ์ กันในเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01