การศึกษาทดลองเรื่อง การพัฒนาสูตรและกระบวนการผลิตน้ำสาลี่เอเซีย พันธุ์ Pathanak พบว่า น้ำสาลี่ที่คั้นจากผลสาลี่อายุ 21 สัปดาห์หลังดอกบานผ่านขั้นตอนการบ่มที่อุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 สัปดาห์ แล้วนำมาบ่มต่อที่ 20-21 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 4-5 วัน มีปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ และได้รับความพอใจมากกว่าน้ำสาลี่ที่คั้นจากผลสดอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ( P < 0.05 ) วิธีการคั้นที่ให้ปริมาณผลผลิต และปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์สูงสุดใน 8 วิธี คือ การนำผลสาลี่มาปอกเปลือกโดยต้มในสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์เข้มข้นร้อยละ 20 เป็น เวลา 3 นาที นำมาล้างน้ำ และล้างด้วยน้ำเปล่าอีก 2 ครั้ง นำมาจุ่มในสารละลายกรดซิตริก เข้มข้นร้อยละ 1 และนำมาหั่นเป็น 4 ส่วนแช่สารละลายกรมแอสคอร์บิคเข้มข้นร้อยละ 1 จนกว่า พร้อมทำการบดแต่ไม่เกิน 2 ชั่วโมง ระหว่างการบดด้วยเครื่อง crusher เติมกรมแอสคอร์บิคใน ปริมาณร้อยละ 0.08 ของน้ำหนักสาลี่ เมื่อบดสาลี่เรียบร้อยเติมเอนไซม์เปคติเนสในปริมาณ ร้อยละ 0.01 ของน้ำหนักสาลี่ ตั้งทิ้งไว้ที่อุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมง แล้วจึงนำมาคั้นด้วยเครื่องอัดไฮดรอริค ( hydraulic press ) ที่ระดับแรงดันเท่ากับ 5 เมตริกตัน สูตรน้ำสาลี่ที่ผู้บริโภคพอใจ โดยเฉพาะรสหวานมากที่สุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) คือ มีปริมาณน้ำสาลี่เท่ากับร้อยละ 75 และมีปริมาณของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด เมื่อปรับโดยการเติมน้ำตาลทราย เท่ากับ 14 (+,ฐ) Brix การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของน้ำสาลี่ระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 21 และ 37 องศา เซลเซียส พบว่า ค่าความสว่าง ( ค่า L ) ปริมาณของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด ปริมาณกรดทั้งหมด ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์หลังอินเวอร์ต มีปริมาณลดลง ส่วนค่าสีเหลือง (ค่า b(*)) ความเป็นกรด เป็นด่าง มีปริมาณเพิ่มขึ้นโดยการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส มีอัตราการเปลี่ยน แปลงที่รวดเร็วกว่า ส่วนค่าสีแดง (ค่า a(*)) และ ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ก่อนอินเวอร์ต มีการ เปลี่ยนแปลงที่ไม่แน่นอน ความขุ่น พบว่า ในระยะแรกที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส จะมีความขุ่นมากกว่า ต่อมาเกิดการตกตะกอนทำให้มีความขุ่นน้อยลง ผู้บริโภคพอใจน้ำสาลี่ที่ เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 21 องศาเซลเซียส ทั้งในด้าน กลิ่น สี และการยอมรับโดยรวมมากกว่า และผลการทดลองเก็บที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส เทียบได้เท่ากับอายุการเก็บของน้ำสาลี่ บรรจุกระป๋องเป็นเวลา 6 เดือนที่อุณหภูมิห้อง