พลับสดพันธุ์ฝาดสามารถนำมาผลิตเป็นพลับกึ่งแห้งได้ ซึ่งสายพันธุ์ที่เหมาะสมคือ พันธุ์อั้งใส (Ang Sai

P3) และ นูซิน (Nui Scin

P4) โดยนำพลับสดดังกล่าวมาผ่านกรรม วิธีการลดความฝาด ด้วยวิธีบรรจุในบรรยากาศของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ แล้วนำไปเก็บรักษาไว้ ที่อุณหภูมิ 28-32 องศาเซลเซียส นาน 3 วัน เพื่อลดปริมาณแทนนินที่ละลายน้ำได้ ทำให้ความ ฝาดลดลง หลังจากนั้นนำมาเก็บรักษาในบรรยากาศปกติที่อุณหภูมิเดิมนาน 2-3 วัน จนกระทั่งมี ความสุกประมาณร้อยละ 80 จากการทดลองศึกษาการใช้สารซัลเฟอร์ไดออกไซด์ร่วมในกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์พลับกึ่ง แห้ง พบว่าการใช้สารประกอบกำมะถันร่วมในกระบวนการผลิตพลับกึ่งแห้งพันธุ์อั้งใส (P3) และ พันธุ์นูซิน (P4) นั้น วิธีการที่เหมาะสมที่สุด คือ การใช้วิธีการรมควันกำมะถัน (Sulfuring method) โดยใช้ปริมาณกำมะถัน 10 กรัม ต่อ ตู้อบที่มีขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร นาน 20 นาที จำนวน 2 ครั้ง(ก่อนและหลังการอบแห้ง) โดยจะให้ค่าปริมาณซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่พลับพันธุ์ P3 ดูดซับไว้ได้เท่ากับ 740 ส่วนในล้านส่วน ค่าสี L เท่ากับ 43.02 ค่าสี a(*) เท่ากับ 12.60 และค่าสี b(*) เท่ากับ 15.24 ส่วนค่าปริมาณซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่พลับพันธุ์ P4 ดูด ซับไว้จะได้เท่ากับ 650 ส่วนในล้านส่วน ค่าสี L เท่ากับ 48.35 ค่าสี a(*) เท่ากับ 14.75 และค่าสี b(*) เท่ากับ 23.69 การศึกษาหาเวลาที่เหมาะสมในการผลิตพลับกึ่งแห้งพบว่าเวลาในการทำแห้งพลับพันธุ์อั้ง ใส (P3) คือ 60 ชั่วโมง 34 นาที จึงได้ผลิตภัณฑ์พลับกึ่งแห้งที่มีความชื้นร้อยละ 30 โดย การทำแห้งพลับ 1 ผล (100.75 กรัม) ของพันธุ์ P3 ให้มีความชื้นดังกล่าวนั้น ต้องทำการอบ แห้งจนกระทั่งมีน้ำหนัก เป็น 31.83 กรัมและเวลาในการทำแห้งพลับพันธุ์นูซิน(P4) คือ 77 ชั่วโมง 37 นาที จึงได้ผลิตภัณฑ์พลับกึ่งแห้งที่มีความชื้นร้อยละ 30 โดยการทำแห้งพลับ 1 ผล(191.63 กรัม)ของพันธุ์ P4 ให้มีความชื้นตามที่ต้องการนั้น ต้องทำการอบแห้งจนกระทั่ง มีน้ำหนักเป็น 59.11 กรัม การนำสารละลายโปแตสเซียมซอร์เบทมาใช้ในการถนอมรักษาพลับกึ่งแห้งพบว่า ในพลับกึ่ง แห้งพันธุ์อั้งใส (P3) ความเข้มข้นของสารละลายโปแตสเซียมซอร์เบทและเวลาในการแช่ที่เหมาะสม คือความเข้มข้นร้อยละ 2 และเวลาในการแช่นาน 60 วินาที ซึ่งทำให้มีปริมาณกรดซอร์บิคที่ พลับดูดซับไว้ได้เท่ากับ 860 ส่วนในล้านส่วน ส่วนพลับกึ่งแห้งพันธุ์นูซิน (P4) ความเข้มข้น ของสารละลายโปแตสเซียมซอร์เบทและเวลาในการแช่ที่เหมาะสม คือ ความเข้มข้นร้อยละ 3 และเวลา ในการแช่นาน 30 วินาที ซึ่งทำให้มีปริมาณกรดซอร์บิคที่พลับดูดซับไว้ได้เท่ากับ 990 ส่วน ในล้านส่วน การศึกษาวิธีการบรรจุและอุณหภูมิในการเก็บรักษาที่เหมาะสมของพลับทั้งสองสายพันธุ์ พบว่า วิธีการบรรจุและอุณหภูมิในการเก็บรักษาพลับกึ่งแห้งทั้งพันธุ์อั้งใส (P3) และ นูซิน (P4) ที่เหมาะสมที่สุดคือ การบรรจุในถุงพลาสติกเนื้อ 2 ชั้นของโพลีเอทธิลีนชนิดความหนาแน่น ต่ำและโพลีเอสเทอร์ โดยใช้วิธีการบรรจุในสภาวะสุญญากาศ และ การเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส โดยจะให้คุณภาพของผลิตภัณฑ์ทางด้านเคมี กายภาพ จุลชีววิทยา และการทดสอบทา ประสาทสัมผัสที่ดีกว่าและคงคุณภาพได้นานกว่าการเก็บรักษาไว้ในวิธีการบรรจุในสภาวะบรรยากาศ ปกติ ในสภาวะที่มีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส จะคง คุณภาพดังกล่าวได้ดีกว่าการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 10 และ 30 องศาเซลเซียส โดยพลับกึ่งแห้ง ปกติที่ไม่ได้ใช้โปแตสเซียมซอร์เบท และเก็บที่สภาพปกติที่อุณหภูมิห้องสามารถเก็บได้นาน 10 วัน สำหรับพลับกึ่งแห้งพันธุ์อั้งใส (P3) และ 14 วัน สำหรับพลับกึ่งแห้งพันธุ์นูซิน (P4) ในขณะที่พลับกึ่งแห้งที่ได้รับการพัฒนากระบวนการผลิตโดยการใช้สารโปแตสเซียมซอร์เบท และบรรจุในสภาวะสุญญากาศ เก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส สามารถเก็บได้นานถึง 16 สัปดาห์ ทั้งสองสายพันธุ์ของพลับกึ่งแห้ง