ความสามารถในการแข่งขันของประเทศขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ทั้งเงื่อนไขภายใน ประเทศ เช่น ข้อจำกัดต่าง ๆ ในเรื่องแรงงาน ทุน ฯลฯ ทำให้สินค้าในบางประเทศผลิตได้ในราคา ถูกกว่า ดังนั้นสามารถส่งออกสินค้าแข่งขันเพื่อหาประโยชน์ได้มาก และสภาพการณ์ภายนอกประเทศ เช่น ประเทศหนึ่งอาจจะเพิ่มสัดส่วนการค้าในตลาดโลก หรือในตลาดใดตลาดหนึ่งได้เพราะสามารถ ส่งออกสินค้าในรายการที่ผู้นำเข้ามีความต้องการสูง หรือส่งออกสินค้าไปยังตลาดที่มีการ เติบโตเร็วเมื่อเทียบกับตลาดอื่น ๆ เป็นต้น ซึ่งการได้ทราบถึงสินค้าประเภทใด ในตลาดอะไร ที่ประเทศมีความสามารถในการแข่งขันสูงจึงเป็นประโยชน์ต่อการส่งออก ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงทำการศึกษาสินค้า 53 รายการ โดยแบ่งเป็น 5 กลุ่มสินค้าตามปัจจัยสำคัญในการผลิตตามวิธี ของ Tyers และ Phillips (1984) การวิเคราะห์ใช้แนวคิดจากแบบจำลองส่วนแบ่งตลาดคงที่ (Constant Market Share Model) และแนวคิดเกี่ยวกับความได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบที่ปรากฎ (Revealed Comparative Advantage) ซึ่งใช้ข้อมูลการนำเข้าของประเทศพัฒนาแล้ว 23 ประเทศ จากประเทศไทย และจากโลกในปี 1984 1987 1990 และ 1993 แทนการส่งออกของประเทศไทยไปประเทศ พัฒนาแล้ว และการส่งออกของประเทศต่าง ๆ ไปยังประเทศพัฒนาแล้ว ผลการศึกษาในส่วนแรกพบว่า โดยทั่วไปประเทศไทยมีความสามารถในการส่งออกที่ดีในประเทศพัฒนาแล้ว การส่งออกเติบโตอย่าง รวดเร็ว และเข้าสู่ตลาดต่าง ๆ ได้ทั้ง ๆ ที่ในตลาดเหล่านี้มีความต้องการนำเข้าลดลง นอกจาก นี้การขยายตัวของการส่งออกอย่างรวดเร็วของประเทศไทยปรากฎว่าเป็นผลเนื่องมาจากผลของความ สามารถในการแข่งขันที่เพิ่มขึ้น ผลส่วนประกอบสินค้าและผลของการกระจายตลาดโดยส่วนใหญ่ไม่ ปรากฎว่าเป็นปัจจัยที่มีความสำคัญ สินค้าที่ประเทศไทยขยายการส่งออกได้เพิ่มขึ้นเนื่องจาก ความสามารถในการแข่งขันในตลาดต่าง ๆ มีดังนี้คือ แคนาดา 8 รายการ ได้แก่ อาหาร อัญมณี เครื่องแก้ว ถ้วย ชาม รองเท้า ผลิตภัณฑ์พลาสติก ของเล่นและเครื่องกีฬา เครื่องจักรกลอุตสาหกรรม เครื่องกลที่ใช้ในสำนักงาน คอมพิวเตอร์ และชิ้นส่วน สหรัฐอเมริกา 19 รายการ ได้แก่ อาหาร ยางดิบ สิ่งทอ เครื่องแก้ว ถ้วย ชาม เครื่อง เรือนและเครื่องติดตั้ง เครื่องใช้เดินทางและกระเป๋าถือ รองเท้า สินค้าเบ็ดเตล็ด หัวน้ำหอม และวัตถุปรุงแต่งกลิ่นหอม สิ่งหัตถกรรมยาง สิ่งหัตถกรรมโลหะ วิทยุ โทรทัศน์ และอุปกรณ์ สื่อสารที่เกี่ยวกับเสียง รถยนต์และชิ้นส่วน หนังสือและสิ่งตีพิมพ์ เครื่องประดับ วัสดุ พลาสติกและยางสังเคราะห์ เครื่องกลที่ใช้ในสำนักงาน คอมพิวเตอร์และชิ้นส่วน อุปกรณ์จ่าย และตัดกระแสไฟฟ้า และเครื่องจักรกลไฟฟ้าเบ็ดเตล็ด ญี่ปุ่น 23 รายการ ได้แก่ อาหาร เส้นใยทอผ้า หนังฟอกและหนังเฟอร์ที่ตกแต่งแล้วปุ๋ย ธรรมชาติและแร่ดิบ เหล็กและเหล็กกล้า เครื่องเรือน เครื่องใช้เดินทางและกระเป๋าถือ เสื้อ ผ้าสำเร็จรูป รองเท้า ผลิตภัณฑ์พลาสติก ของเล่นและเครื่องกีฬา สินค้าเบ็ดเตล็ด สีย้อม สีสำหรับฟอกหนัง สิ่งหัตถกรรมโลหะ วิทยุ โทรทัศน์และอุปกรณ์สื่อสารที่เกี่ยวกับเสียง รถยนต์และชิ้นส่วน หนังสือและสิ่งตีพิมพ์ เครื่องประดับ เคมีอินทรีย์ เคมีอนินทรีย์ เครื่องจักรกลอุตสาหกรรม เครื่องกลที่ใช้ในสำนักงาน คอมพิวเตอร์และชิ้นส่วน อุปกรณ์จ่าย และตัดกระแสไฟฟ้า กลุ่มสหภาพยุโรป 22 รายการ ได้แก่ ยางดิบ หนังฟอกและหนังเฟอร์ที่ตกแต่งแล้ว สิ่งทอ เครื่องแก้ว ถ้วย ชาม รองเท้า ผลิตภัณฑ์พลาสติก ของเล่นและเครื่องกีฬา วัสดุที่ใช้ใน สำนักงาน สินค้าเบ็ดเตล็ด หัวน้ำหอมและวัตถุปรุงแต่งกลิ่นหอม สิ่งหัตถกรรมยาง กระดาษและ กระดาษแข็ง สิ่งหัตถกรรมโลหะ รถยนต์และชิ้นส่วน นาฬิกา หนังสือและ สิ่งตีพิมพ์ เครื่อง ประดับ เครื่องจักรกลอุตสาหกรรมทั่วไป เครื่องกลที่ใช้ในสำนักงานคอมพิวเตอร์และชิ้นส่วน แผงวงจรไฟฟ้า เครื่องจักรกลไฟฟ้าเบ็ดเตล็ด เครื่องมือและอุปกรณ์ถ่ายรูป ภาพยนต์ กลุ่มเขตการค้าเสรียุโรป 13 รายการ ได้แก่ อาหาร ไม้และไม้คอร์ก เยื่อกระดาษและ เศษกระดาษ หนังฟอกและหนังเฟอร์ที่ตกแต่งแล้ว เครื่องเรือน เครื่องใช้เดินทางและกระเป๋าถือ รองเท้า ของเล่นและเครื่องกีฬา กระดาษและกระดาษแข็ง นาฬิกา เครื่องประดับ วัสดุพลาสติก ยางสังเคราะห์ เครื่องจักรกลอุตสาหกรรมทั่วไป ออสเตรเลีย 15 รายการ ได้แก่ อาหาร ยางดิบ เส้นใยทอผ้า หนังฟอกและหนังเฟอร์ที่ ตกแต่งแล้ว อัญมณี ผลิตภัณฑ์และแร่อโลหะที่ใช้ในการก่อสร้าง รองเท้า ของเล่นและเครื่อง กีฬา สินค้าเบ็ดเตล็ด หัวน้ำหอมและวัตถุปรุงแต่งกลิ่นหอม กระดาษและกระดาษแข็ง สิ่งหัตถกรรม โลหะ หนังสือและสิ่งตีพิมพ์ วัสดุพลาสติกและยางสังเคราะห์ เครื่องจักรกลไฟฟ้าเบ็ดเตล็ด นิวซีแลนด์ 5 รายการ ได้แก่ อาหาร วัตถุดิบจากสัตว์ พืช ที่บริโภคไม่ได้ ผลิตภัณฑ์ และแร่อโลหะที่ใช้ในการก่อสร้าง สินค้าเบ็ดเตล็ด และสิ่งหัตถกรรมโลหะ ในส่วนที่สองผลการศึกษาความได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบแสดงให้เห็นว่า การขยายตัวของ การส่งออกเป็นไปตามการเปลี่ยนแปลงขององค์กรประกอบปัจจัยในการผลิตของไทย กลุ่มสินค้าที่ ใช้ทรัพยากรทางการเกษตรยังคงเป็นสินค้าส่งออกหลักของประเทศ โดยอัตราส่วนของมูลค่าส่งออก สำหรับสินค้าเหล่านี้มีค่าสูง นอกจากนี้สินค้าที่ใช้แรงงานเป็นปัจจัยสำคัญในการผลิตเป็น กลุ่มที่มีความสำคัญสำหรับประเทศไทย สำหรับสินค้าที่ใช้ทรัพยากรมนุษย์และเทคโนโลยีที่ อาจจะไม่สอดคล้องกับแนวความคิดเรื่ององค์ประกอบปัจจัยการผลิตและความได้เปรียบเชิงเปรียบ เทียบ แต่ปรากฎว่ามีอัตราการเติบโตที่สูงมาก แสดงถึงการเริ่มเปลี่ยนเข้าสู่การมีความได้ เปรียบเชิงเปรียบเทียบในสินค้าที่ใช้ทรัพยากรมนุษย์และเทคโนโลยีเป็นปัจจัยหลักของเศรษฐกิจ ไทยที่เริ่มปรากฎตัวขึ้นในบางสาขาการผลิต