การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการเรียน ภาษาอังกฤษของนักเรียน (2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาทางการเรียนภาษาอังกฤษกับ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียน กลุ่มประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 832 คน ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอแม่ริม จังหวัด เชียงใหม่ จำนวน 46 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับปัญหาทาง การเรียนของนักเรียนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจำนวน 1 ฉบับ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของ นักเรียน ได้มาจากคะแนน ผลการสอบปลายภาคซึ่งใช้ข้อสอบของสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด เชียงใหม่ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เครื่องไมโครคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS-PC ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. นักเรียนส่วนใหญ่ มาจากครอบครัวของผู้ประกอบอาชีพรับจ้างและเกษตรกร คิดเป็น ร้อยละ 78.49 นักเรียนส่วนใหญ่ไม่เคยเรียนภาษาอังกฤษมาก่อนที่จะเริ่มเรียนในระดับชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5-6 ร้อยละ 96.75 และได้เรียนพิเศษภาษาอังกฤษระหว่างการเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 5-6 เพียงร้อยละ 5.65 ค่าเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนทั้งหมดเท่ากับ 64.23 คะแนน จากคะแนนเต็ม 100 คะแนน 2. ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียน แบ่งตามสภาพแวดล้อม ได้แก่ 2.1 ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมทางบ้าน พบว่า นักเรียนมีปัญหาในการทำแบบ ฝึกหัดและทำการบ้าน การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนปัญหาที่พบในระดับน้อย ได้แก่ นักเรียนรู้สึกเบื่อหน่ายต่อการเรียนภาษาอังกฤษ รู้สึกขาดความมั่นใจ และมักขาดแคลนอุปกรณ์การเรียน 2.2 ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมทางโรงเรียน พบว่า - นักเรียนมีปัญหาที่เกี่ยวข้องกับเพื่อนอยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ นักเรียนขาด เพื่อนสนิทที่จะช่วยส่งเสริมการเรียน นักเรียนไม่มีโอกาสแสดงความสามารถในกลุ่ม รวมทั้ง รู้สึกว่าเพื่อนไม่ค่อยชอบนักเรียน - ปัญหาเกี่ยวกับครู พบว่า ครูเป็นปัญหาสำหรับนักเรียนอยู่ในระดับน้อย ได้แก่ ครู ไม่เข้มงวดด้านการเรียนการสอน ไม่ใช้คำสั่งหรือคำพูดภาษาอังกฤษที่จำเป็น ไม่ใช้สื่อที่ น่าสนใจ ครูมีธุระขาดสอนละทิ้งห้องเรียน และนักเรียนไม่เข้าใจที่ครูสอนหรืออธิบาย - ปัญหาทางโรงเรียนพบว่ามีปัญหาอยู่ในระดับน้อย คือ โรงเรียนไม่มีหรือไม่ให้ใช้ ห้องปฏิบัติการทางภาษา ไม่จัดมุมภาษาอังกฤษให้ฝึกฝน รวมทั้งไม่ส่งเสริมกิจกรรมภาษาอังกฤษ 3. พบว่าความสัมพันธ์ระหว่าง ปัญหาเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางบ้านและทางโรงเรียน กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ สัมพันธ์กันในระดับปานกลาง ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เท่ากับ - 0.68 โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01