การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ของนักเรียน ที่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มกับนักเรียนที่ไม่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการ วิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2540 โรงเรียนชุมชน บ้านนาบอน จำนวน 24 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 12 คน กลุ่มทดลอง เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที จำนวน 12 ครั้ง ติดต่อกัน ส่วนกลุ่มควบคุมเรียนกิจกรรมแนะแนวตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม อัตมโนทัศน์ และโปรแกรมกิจกรรมกลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การทดสอบ แมนวิทนีย์ยู (The Mann-Whitney U Test) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. กลุ่มทดลอง มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์เพิ่มขึ้นสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านพฤติกรรม แตกต่างกัน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 3. กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านสติปัญญาและสถานภาพ แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 4. กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านร่างกายและคุณลักษณะ แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 5. กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านความวิตกกังวล แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 6. กลุ่มทดลอง มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านความเป็นคนน่านิยมเพิ่มขึ้นสูงกว่า นักเรียนในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 7. กลุ่มทดลอง มีคะแนนพัฒนาการของอัตมโนทัศน์ด้านความความสุขความพอใจเพิ่มขึ้นสูงกว่า นักเรียนในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001