การค้นคว้าแบบอิสระนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอน วิชาภาษาไทยของโรงเรียนนานาชาติ ในจังหวัดเชียงใหม่ ในด้านการใช้ การปฏิบัติ หรือปัญหา เกี่ยวกับการใช้หลักสูตรและหนังสือประกอบ การเตรียมการสอนและวิธีสอน การใช้สื่อการเรียน การสอน การวัด และการประเมินผล กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ ผู้บริหารทางด้านวิชาการ และครูผู้สอนวิชาภาษาไทยของโรงเรียนนานาชาติในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวนทั้งสิ้น 12 คนจาก 5 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า, แบบ สังเกตการสอน และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ผลการศึกษา พบว่า ระดับการใช้ การปฏิบัติ หรือปัญหาที่ประสบกับการใช้หลักสูตรและหนังสือประกอบ กล่าวคือ หลักสูตรภาษาไทยไม่ชัดเจน เพราะฉะนั้น การจัดการเรียนการสอนจะต้องขึ้นอยู่กับ องค์ประกอบหลายประการ เช่น ความสามารถและพื้นฐานทางภาษาของผู้เรียนที่แตกต่างกัน ความต้องการเน้นการเรียนภาษาไทยของนักเรียนและผู้ปกครอง จำนวนของครูผู้สอนที่มีค่อน ข้างน้อย จากปัญหาดังกล่าว ครูจึงต้องคัดสรรเนื้อหาและกิจกรรมการสอนที่เหมาะสมกับเด็ก แต่ละคน ซึ่งในส่วนของเนื้อหาจะเน้นการสอนเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย ขนบธรรมเนียม ประเพณี และวิถีที่พึงปฏิบัติในสังคมไทย ทั้งนี้ ชื่อของวิชาภาษาไทยในโรงเรียนนานาชาติจะเป็นแนว เดียวกัน คือ วิชาภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย (Thai Language and Thai Culture) ซึ่งพอจะสรุปเนื้อหาของหลักสูตรได้ว่าการจัดหลักสูตรจะมีเป้าหมายสำคัญคือ ให้ผู้เรียน สามารถใช้ภาษาไทยในการสื่อสารในชีวิตประจำวันได้อย่างถูกต้องและเหมาะสมกับวัย โดย จะเน้นทักษะทางภาษาทั้ง 4 ทักษะ คือ การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ในด้านกระบวนการเรียนการสอนและการใช้สื่อประกอบการสอน จะเน้นที่นักเรียน เป็นศูนย์กลาง (Student Centered) กล่าวคือ พิจารณาถึงความสามารถและศักยภาพของ บุคคลในด้านพื้นฐานและประสบการณ์ทางภาษา สิ่งแวดล้อมและสังคมของผู้เรียน และในส่วนของ การวัดผลและประเมินผลจะมีปัญหาพอสมควร อันเนื่องมาจากความแตกต่างทางภาษาของผู้เรียนแต่ละคน ดังที่กล่าวมาข้างต้น เพราะ ฉะนั้นจึงต้องวัดผลเกี่ยวกับพัฒนาการเป็นรายบุคคล อนึ่ง ในด้านของการจัดการนิเทศและการ จัดสรรงบประมาณนั้น ครูภาษาไทยและผู้บริหารเห็นว่ามีปัญหาค่อนข้างน้อย กล่าวคือ ในด้าน การนิเทศนั้นได้มีการจัดการนิเทศภายในแบบไม่เป็นทางการแต่ยังไม่มากนัก โดยผู้บริหารเอง จะให้อิสระในการจัดการเรียนการสอนอย่างเต็มที่ พร้อมทั้งในด้านการจัดสรรงบประมาณนั้น ก็มีความเพียงพอ