| ชื่อเรื่อง | : | การรวมกลุ่มของสตรีกับการพัฒนาในชุมชนชนบท |
| นักวิจัย | : | ดำรงค์ องคะเส |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2540 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=5655 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะ รูปแบบในการรวมกลุ่มของสตรี ในชุมชนชนบท โครงสร้างและเงื่อนไข ที่ส่งผลต่อการรวมกลุ่มของสตรีในชุมชนชนบท และ ผลของการรวมกลุ่มของสตรีที่มีต่อการพัฒนาชุมชนชนบท การศึกษาวิจัยได้ใช้ระเบียบวิธีการ วิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์และการสังเกต ซึ่งกลุ่มผู้ให้ข้อมูล นั้นได้แก่ สตรีแม่บ้านทั้งที่เป็นสมาชิกและไม่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม กลุ่มพ่อบ้านของสตรี ที่เป็นสมาชิกและไม่ได้เป็นสมาชิก คณะกรรมการของกลุ่มสตรี ผู้นำหมู่บ้านและผู้อาวุโส ในพื้นที่หมู่บ้านล่องเดื่อ ตำบลประตูป่า อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบของการรวมกลุ่มของสตรีในชุมชนชนบท เกิดขึ้นมาเป็นระยะ เวลายาวนานจากรากฐานความสัมพันธ์ฉันท์เครือญาติ ซึ่งมีความผูกพัน ทำให้เกิดความร่วมมือ ร่วมใจในการรวมกลุ่มช่วยเหลือระหว่างกัน ซึ่งเป็นวัฒนธรรมของชุมชนชนบท การรวมกลุ่ม ของสตรีมี 2 ลักษณะคือลักษณะแรก ได้แก่ การรวมกลุ่มแบบไม่เป็นทางการซึ่งเป็นการรวมกลุ่ม แบบดั้งเดิมซึ่งพบทั่วไป โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือระหว่างกัน ภายใต้ระบบความสัมพันธ์ ทางสังคมของชุมชนซึ่งตองมีการพึ่งพาซึ่งกันและกัน ทั้งนี้ในโครงสร้างของกลุ่มจะไม่มีการ กำหนดบทบาท สถานภาพ และปทัสถานของสมาชิกในกลุ่มอย่างเด่นชัด แต่จะเกิดจากการ ตัดสินใจในการมีส่วนร่วมด้วยความสมัครใจ สำหรับช่วงเวลาในการรวมกลุ่มขึ้นอยู่กับชนิด ของกิจกรรมหรือวัตถุประสงค์ของการรวมกลุ่ม ซึ่งอาจยาวนานหรือสลายเกิดขึ้นใหม่เมื่อมี เหตุการณ์หรือเงื่อนไขที่จำเป็นมากระตุ้น และการรวมกลุ่มแบบนี้ได้ก่อให้เกิดการเรียนรู้แบบ ธรรมชาติขึ้นภายในชุมชน ลักษณะที่สองได้แก่ การรวมกลุ่มแบบเป็นทางการซึ่งเป็นการรวมกลุ่ม ที่เกิดจากนโยบาย ของรัฐในการสร้างกลุ่มที่เป็นทางการจากรากฐานของกลุ่มธรรมชาติที่มีอยู่ในชุมชน โดยการ สนับสนุนในด้านต่างๆ ทั้งการให้ศึกษาแนวทางในการจัดตั้งกลุ่ม และงบประมาณในการดำเนิน กิจกรรมประกอบกับแรงผลักดัน จากสภาพปัญหาและความต้องการของกลุ่มสตรี ซึ่งมีจุดมุ่งหมาย ร่วมกันในการพัฒนาอาชีพ ครอบครัวและชุมชน ทำให้เกิดความร่วมมือร่วมใจในการทำงาน กลุ่มร่วมกัน จนกลุ่มประสบผลสำเร็จในระดับหนึ่ง ทั้งนี้กลุ่มได้มีการกำหนดโครงสร้างใน การดำเนินการโดยใช้วิธีการตามแนวทางของรัฐ ร่วมไปกับการใช้วิถีของชุมชน ซึ่งประกอบด้วย การกำหนดบทบาทจากการจัดระเบียบ แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบ การกำหนดสถานภาพด้วยการ ยอมรับในความเท่าเทียมสิทธิในฐานะสมาชิกของกลุ่ม และมีการกำหนดปทัสถานของกลุ่ม จาก การกำหนดมาตรฐานของความประพฤติ และกฎระเบียบในการเป็นสมาชิกในกลุ่ม เงื่อนไขสำคัญที่ทำให้การรวมกลุ่มประสบความสำเร็จ นอกจากการสนับสนุนของหน่วยงาน และความต้องการของชุมชนแล้วนั้นก็คือ การมีส่วนร่วมของสมาชิกซึ่งทุกคนจะมีส่วนร่วมในการ ดำเนินการของกลุ่มทุกขั้นตอนนับตั้งแต่ การวางแผน การตัดสินใจ การดำเนินงานและการติดตาม ประเมินผล โดยการแบ่งงานและหมุนเวียนกันทำงานตามความสามารถและความถนัด จากการ มุ่งเน้นถึงผลประโยชน์ของกลุ่มเป็นสำคัญ เช่นเดียวกับคุณลักษณะส่วนตัวของสตรีที่มาร่วมกลุ่ม โดยเฉพาะคุณลักษณะของผู้นำกลุ่ม การรวมกลุ่มของสตรีได้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในหลายด้านวิถีชีวิตของสตรีที่เป็น สมาชิกเช่น ความสามารถในการแก้ไขแบ่งเบาปัญหาเศรษฐกิจของครอบครัวในระดับหนึ่ง การได้รับ การยอมรับในบทบาทและสถานภาพในครอบครัวและชุมชนเพิ่มขึ้น ทำให้ชุมชนมีศักยภาพในการพัฒนา ด้านอื่นๆ และนำไปสู่ความสามารถในการพึ่งตนเอง และขณะเดียวกันการรวมกลุ่มก็ได้ก่อให้เกิด การเลียนแบบในการดำเนินชีวิต จากระบบค่านิยมของการบริโภคความสะดวกสบายต่างๆ ที่ เพิ่มสูงขึ้นในชุมชน อันนำไปสู่ภาวะหนี้สิน และปัญหาความขัดแย้งในครอบครัว |
| บรรณานุกรม | : |
ดำรงค์ องคะเส . (2540). การรวมกลุ่มของสตรีกับการพัฒนาในชุมชนชนบท.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ดำรงค์ องคะเส . 2540. "การรวมกลุ่มของสตรีกับการพัฒนาในชุมชนชนบท".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ดำรงค์ องคะเส . "การรวมกลุ่มของสตรีกับการพัฒนาในชุมชนชนบท."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2540. Print. ดำรงค์ องคะเส . การรวมกลุ่มของสตรีกับการพัฒนาในชุมชนชนบท. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2540.
|
