การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาแนวคิด วิธีการ เงื่อนไขของการบูรณาการกิจกรรมการศึกษา ในระบบการศึกษานอกระบบโรงเรียน และการศึกษาตามอัธยาศัย ของโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 79 (บ้านหนองอาบช้าง) ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นโรงเรียนขยาย โอกาสทางการศึกษา ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากเอกสาร การสังเกต การสัมภาษณ์คณะครู นักเรียน ผู้นำท้องถิ่น ภูมิปัญญาท้องถิ่น และผู้เกี่ยวข้อง ในการบูรณาการกิจกรรมการศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทาง การศึกษา ข้อมูลที่ได้รับจากการเก็บรวบรวมข้อมูลได้ถูกจำแนกเป็นหมวดหมู่และตรวจสอบความ สมบูรณ์ แล้วนำเสนอโดยการบรรยายและอธิบาย ผลการวิจัยพบว่า แนวคิดในการบูรณาการการจัดกิจกรรมการศึกษาของโรงเรียน โดยใช้การศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย อย่างเป็นผลนั้น แนวคิดที่เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของการวิจัยที่ค้นพบ ควรปรับเปลี่ยนแนวคิดของการดำเนินการ ทางการศึกษาของผู้จัดการศึกษา คือ ผู้บริหาร ผู้ให้การศึกษา คือ คณะครูผู้สอนในโรงเรียน ผู้รับการศึกษา คือ นักเรียน และผู้เกี่ยวข้อง คือ ชุมชนภูมิปัญญาท้องถิ่น ให้ตระหนักถึงการ นำเอาการศึกษานอกระบบ การศึกษาตามอัธยาศัย เข้ามาบูรณาการการศึกษาในระบบ เพื่อให้ เกิดการเรียนรู้ตามความต้องการของนักเรียนและชุมชน วิธีการบูรณาการการจัดกิจกรรมทางการศึกษา โรงเรียนได้อาศัยกิจกรรมทางการศึกษา ในระบบโรงเรียนเป็นตัวตั้ง กิจกรรมการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัยเข้ามา บูรณาการร่วมกัน โดยชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น หน่วยงานของรัฐและเอกชน บุคลากรทางการศึกษา และผู้ที่เกี่ยวข้อง ควรเข้ามามีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิด ร่วมกันจัดกิจกรรมทางการศึกษา ให้ กระบวนการเรียนการสอนการศึกษาในระบบการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย ดำเนินไปด้วยความสอดคล้องกลมกลืนกันของระบบและตามความต้องการของผู้เรียน เงื่อนไขในการบูรณาการการจัดกิจกรรมทางการศึกษาในระบบการศึกษานอกระบบ และ การศึกษาตามอัธยาศัย มีเงื่อนไขอยู่หลายประการ คือ ผู้บริหารควรมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล เพื่อ ให้ภูมิปัญญาท้องถิ่น และชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบูรณาการทางการศึกษา ครูผู้สอนสามารถ จัดกิจกรรมการเรียนการสอนได้สอดคล้องกับหลักสูตร และความต้องการของนักเรียน นักเรียน สามารถเกิดการเรียนรู้ตลอดเวลา โดยไม่จำกัดว่าอยู่ในห้องเรียนหรือนอกห้องเรียน ความรู้ที่ ได้รับใหม่จากสื่อต่างๆ ภูมิปัญญาท้องถิ่น หน่วยงานของรัฐและเอกชน สามารถไปกระตุ้นให้เกิด ประสบการณ์การเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ภูมิปัญญาท้องถิ่นสามารถถ่ายทอดความรู้ที่มีอยู่ให้ยั่งยืน อยู่ในชุมชน ชุมชนมีส่วนร่วมในการเสนอแนะให้คำปรึกษาช่วยเหลือการจัดกิจกรรมการศึกษา ของโรงเรียนตามความต้องการของชุมชน