การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานกิจการ นักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ตาม ขอบข่ายงานกิจการนักเรียน 4 ด้าน คืองานที่โรงเรียนต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ.2523 ระเบียบที่เกี่ยวข้องและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวนักเรียน งานที่โรงเรียนจัดบริการ ให้นักเรียน งานที่ส่งเสริมให้มีขึ้นในโรงเรียน และกิจกรรมที่สร้างความสัมพันธ์ระหว่าง โรงเรียนกับศิษย์เก่า โดยอาศัยปัจจัยการบริหารทั้ง 4 อย่าง คือ คน เงิน วัสดุ และการจัดการ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้บริหารโรงเรียนและครูหัวหน้างานกิจการนักเรียนในโรงเรียน สังกัด สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย จำนวน 33 โรง รวมทั้งสิ้น 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบเลือกตอบ ใช้สอบถามข้อมูล ทั่วไปของผู้ตอบสภาพการบริหารงานกิจการนักเรียน ตามแนวทางของเกณฑ์มาตรฐานโรงเรียน ประถมศึกษา พ.ศ.2536 และแบบปลายเปิด การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ และบรรยายสรุป ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ เกี่ยวกับสภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนนั้น โรงเรียน ในสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเชียงของ ทุกโรงเรียนได้จัดกิจกรรมตามแนวทางของ เกณฑ์มาตรฐานเป็นส่วนมาก เพราะผู้บริหารและครูหัวหน้างานกิจการนักเรียนส่วนใหญ่เป็นผู้มี ประสบการณ์ในการปฏิบัติงานมานานเกินกว่า 15 ปีขึ้นไปทั้งนั้น โรงเรียนทุกโรงได้จัดบริการด้านอาหารกลางวันที่มีคุณค่าทางโภชนาการให้กับนักเรียน ตามสภาพความพร้อมของโรงเรียน แต่มีเพียงร้อยละ 63.63 เท่านั้นที่สามารถจัดให้นักเรียนทุกคน ได้รับประทานอาหารกลางวันทุกวัน เนื่องจากงบประมาณได้รับไม่เพียงพอ จึงจัดให้เฉพาะกับ นักเรียนที่ขาดสารอาหาร เด็กที่ขาดแคลนคนอื่นๆ จึงได้รับไม่ครบทุกคน การจัดบริการแนะแนว ของโรงเรียนทั้งหมดยังไม่เป็นระบบ และต่อเนื่อง มีเพียงร้อยละ 81.81 ที่สามารถรวบรวมข้อมูล เกี่ยวกับตัวนักเรียนรายบุคคลเป็นปัจจุบัน เนื่องจากบุคลากรยังขาดความรู้ ความเข้าใจ และ ขาดการติดตามประเมินผลอย่างจริงจัง ด้านการบริการช่วยเหลือนักเรียนที่ขาดแคลนก็ยังทำได้ไม่ทั่วถึงทุกคน ส่วนกิจกรรมที่ ส่งเสริมการเรียนการสอนตามหลักสูตรที่โรงเรียนจัดน้อยที่สุด คือกิจกรรมทัศนศึกษา ในกรณีนี้ พบว่า มีโรงเรียนเพียงร้อยละ 39.39 เท่านั้นที่จัดเพราะมีความยุ่งยากในการขออนุญาต ขาดงบประมาณ และนักเรียนส่วนใหญ่ยากจน สำหรับกิจกรรมที่สร้างความสัมพันธ์ระหว่าง โรงเรียนกับศิษย์เก่านั้น ถึงแม้โรงเรียนต่างๆ จะได้ดำเนินการก็ตามก็ยังปรากฎว่ามีปัญหาอยู่ ซึ่งปัญหาโดยส่วนรวมพบว่า มาจากการขาดบุคลากรในการดำเนินงาน ครูมีภารกิจมากจึงจัด ตามเวลาและโอกาสตามเทศกาลของชุมชน