แนวคิดการลำดับชั้นคลื่นไหวสะเทือน ร่วมกับการศึกษาผลจากการเจาะสำรวจ ได้ถูกนำมา ประยุกต์ใช้ในการแปลความหมายข้อมูลภาพหน้าตัดข้างคลื่นไหวสะเทือนแบบสะท้อนกลับความละเอียดสูง เพื่อหาสารสนเทศธรณีวิทยาของชั้นตะกอนควอเทอร์นารีที่วางตัวอยู่ในพื้นที่ศึกษา นอกชายฝั่งทะเล ด้านตะวันออกในอ่าวไทย (จังหวัดระยอง และจันทบุรี) ลำดับชุดตะกอนควอเทอร์นารีในพื้นที่ถูกจำแนกทั่วบริเวณกว้างออกเป็น 3 ลำดับชุดตะกอน ใหญ่ ดังนี้ 1) ลำดับชุดตะกอน เอ ที่อยู่ส่วนล่างสุดแสดงรูปแบบถูกตัดและเติดปิด ร่วมกับ รูปแบบขนานและกึ่งขนานในส่วนบนของลำดับชุดตะกอน และแปลความหมายว่าส่วนใหญ่เป็นตะกอน สภาพแวดล้อมพื้นทวีป ที่อาจจะตกทับถมจากช่วงตอนต้นถึงตอนกลางของสมัยไพลสโตซีน 2) ลำดับ ชุดตะกอน บี ที่อยู่ส่วนกลาง แสดงรูปลักษณะที่ซับซ้อนของร่องน้ำที่ถูกตัดและเติมปิด โดยตะกอน ที่ตกปิดทับร่องน้ำมีรูปแบบยุ่งเหยิง ขนาน กึ่งขนาน โปร่งใสเชิงคุณลักษณะทางเสียง และมีจำนวน เล็กน้อยของรูปแบบเอียงทำมุมเท โดยแปลความหมายว่าเป็นเนินตะกอนน้ำพาซับซ้อน ที่ตกทับถม ในแนวเขตการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมพื้นทวีปกับชวากทะเล ระหว่างช่วงสมัยไพลสโตซีน ตอนปลาย ในขณะที่มีการเปลี่ยนแปลงขึ้นลงของระดับน้ำทะเลหลายๆ ครั้ง 3) ลำดับชุดตะกอน ซี ที่อยู่ส่วนบนสุด แสดงรูปแบบ ขนาน กึ่งขนาน และโปร่งในเชิงคุณลักษณะทางเสียงร่วมกับรูปแบบ ยุ่งเหยิงจำนวนเล็กน้อยในตอนล่าง และแปลความหมายว่าเป็นตะกอนที่ตกทับถมในสภาพแวดล้อม ชวากทะเล และทะเล ในสมัยโฮโลซีน ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะปรากฎทางหินลักษณะต่างๆ กับตำแหน่งภายในลำดับชุดตะกอน พร้อมทั้งศักยภาพของแร่หนักและมวลรวมสามารถูกสร้างขึ้นได้ รูปแบบลักษณะปรากฎคลื่นไหว สะเทือนที่น่าจะเอื้ออำนวยต่อการสะสมตัวของแร่หนักและมวลรวมมากที่สุดในพื้นที่ศึกษา คือ รูปแบบ ยุ่งเหยิง เต็มปิดเอียงทำมุมเท แนวเอียงรุกล้ำสู่ทะเล และเนินกองกว้างที่มีรูปแบบ การสะท้อนแนวเอียงภายใน แผนที่การกระจายตัวของลักษณะปรากฎคลื่นไหวสะเทือนรูปแบบ ยุ่งเหยิงที่เด่นชัดภายในลำดับชุดตะกอน บี ได้แสดงเป็นตัวอย่างให้เห็นถึงบริเวณเป้าหมาย ที่น่าจะเอื้ออำนวยสูงสุดต่อการสำรวจในลำดับต่อไป เพื่อหาแร่หนักและมวลรวมในทะเลใน พื้นที่ศึกษา ความหนาของรูปแบบยุ่งเหยิงนั้นแปรเปลี่ยนอยู่ในช่วงจาก 4 ถึง 15 เมตร