การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวขมุ ชาวลัวะและชาวถิ่นในบางพื้นที่ของจังหวัดน่าน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบชนิดพืชจากการใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันของชาวเขา ที่มีการสืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษ โดยการสอบถามชื่อท้องถิ่นของชนิดพืช ส่วนที่นำไปใช้ วิธีการใช้และสรรพคุณ บันทึกภาพและเก็บตัวอย่างพันธุ์ไม้เพื่อนำมาแยกชนิดโดยใช้รูปวิธาน แล้วนำไปเปรียบเทียบตัวอย่างพันธุ์ไม้จากหอพรรณไม้ กรมป่าไม้ และสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จ พระนางเจ้าสิริกิติ์ เก็บตัวอย่างพันธุ์ไม้แห้งนี้ไว้ที่หน่วยวิจัยพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ภาควิชา ชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สถานที่ทำการวิจัยคือ บ้านน้ำหลุ (เผ่าขมุ) บ้านเต๋ยกลาง (เผ่าลัวะ) และบ้านแจลง (เผ่าถิ่น) จังหวัดน่าน ตามลำดับ ทำการวิจัยระหว่าง เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2538 ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ.2539 ผลการสำรวจพบพืชทั้งสิ้น 85 วงศ์ 199 สกุล 232 ชนิด สามารถจำแนกพืชตามลักษณะ การนำไปใช้ประโยชน์เป็น 5 ปรเภท คือ พืชสมุนไพร พืชอาหาร พืชใช้สร้างที่อยู่อาศัย พืชเศรษฐกิจ และพืชใช้ประโยชน์อื่นๆ เผ่าขมุมีการใช้ประโยชน์จากพืชมากที่สุด คือ 165 ชนิด รองลงมาคือ เผ่าลัวะ 126 ชนิด และเผ่าถิ่นนำพืชมาใช้ประโยชน์น้อยที่สุดคือ 97 ชนิด อย่างไรก็ตามการนำ พืชมาใช้ประโยชน์ในแง่พืชอาหารพบว่ามีจำนวนชนิดพืชมากที่สุดจากทั้งสามเผ่า