การติดเชื้อในโรงพยาบาลเป็นปัญหาสำคัญที่ส่งผลกระทบรุนแรงต่อผู้ป่วย พยาบาลเป็นผู้ ที่มีส่วนสำคัญที่จะช่วยลดการติดเชื้อในโรงพยาบาลที่อาจเกิดแก่ผู่ป่วยได้ การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการติด เชื้อในโรงพยาบาล รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมเกี่ยวกับการ ป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลของพยาบาลสำเร็จใหม่ ประชากรที่ศึกษาคือ พยาบาล ที่สำเร็จใหม่จากวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เมื่อเดือนมีนาคม 2540 และปฏิบัติงานในโรงพยาบาล ศูนย์ และโรงพยาบาลทั่วไปในเขตภาคตะวันออกเฉลี่ยเหนือ จำนวน 151 คน เครื่อมือที่ใช้ในการ รวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุม การติดเชื้อในโรงพยาบาลที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ได้รับการตรวจสอบความเที่ยงตรงของเนื้อหาและ ทดสอบความเชื่อมั่นได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.72, 0.84 และ 0.80 ตามลำดับ รวบรวมข้อมูล ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกรกฎาคม 2540 ได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์จากพยาบาลสำเร็จใหม่ 142 คน คิดเป็นร้อยละ 94.0 ของประชากรทั้งหมด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา หาค่า สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลของประชากร โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยร้อยละ 52.8 ของประชากรมีความรู้อยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 35.9 และ 9.2 มีความรู้ในระดับดี และพอใช้ ตามลำดับ มีเพียงร้อยละ 1.4 ที่มีความรู้ในระดับ ดีมาก เรื่องที่ประชากรมีความรู้ดีมาก ได้แก่ การดูแลสุขภาพของบุคลากรและบทบาทของพยาบาล ในการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อ ความรู้ที่ต้องปรับปรุงคือ ความรู้ด้านการป้องกันการติด เชื้อที่ตำแหน่งผ่าตัด ทัศนคติโดยรวมของประชากรที่มีต่อการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อใน โรงพยาบาลอยู่ในระดับดี โดยร้อยละ 62.0 ของประชากรมีทัศนคติอยู่ในระดับดี รองลงมาร้อยละ 19.0 และ 17.6 มีทัศนคติในระดับดีมาก และปานกลาง ตามลำดับ พฤติกรรมเกี่ยวกับการป้องกันและ ควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลที่ประชากรปฏิบัติเป็นประจำมากที่สุดคือการแยกเข็มและของมี คมที่ใช้กับผู้ป่วยแล้วทิ้งลงในภาชนะที่ของมีคมทะลุไม่ได้ (95.1%) พฤติกรรมที่ประชาการ ปฏิบัติบางครั้งมากที่สุดคือ การล้างมือทุกครั้งก่อนสวมถุงมือเพื่อให้การพยาบาลผู้ป่วย (63.4%) ความรู้ของประชากรเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลมีความสัมพันธ์ ทางบวกในระดับต่ำกว่าทัศนคติต่อการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 (r= .20) แต่ความรู้ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม ทัศนคติต่อการป้อง กันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับพฤติกรรมเกี่ยวกับ การป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล อย่างน้อยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r= .29) ทัศนคติต่อการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลเป็นตัวทำนายของพฤติกรรมเกี่ยวกับ การป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล (R=.29, F=12.69, p<.001

Beta=.29, p<.001) และสามารถอธิบายความผันแปรของพฤติกรรม เกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรง พยาบาลได้ร้อยละ 8.3 ส่วนความรู้ไม่สามารถทำนายพฤติกรรมได้ Beta=.03, p<.71) การวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่า พยาบาลสำเร็จใหม่ควรได้รับการเสริมความรู้เกี่ยวกับการ ป้องกันการติดเชื้อที่ตำแหน่งผ่าตัด และควรส่งเสริมให้พยาบาลสำเร็จใหม่มีทัศนคติและพฤติกรรม ที่ดีต่อการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ควรมีการศึกษาถึง ปัจจัยอื่น ๆ ที่อาจจะมีผลต่อพฤติกรรมของพยาบาลสำเร็จใหม่เกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการ ติดเชื้อในโรงพยาบาล รวมทั้งศึกษาหารูปแบบที่จะส่งเสริมให้พยาบาลสำเร็จใหม่มีความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมที่ดีเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลมากขึ้น