การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะส่วนบุคคล ปัจจัยทางเศรษฐกิจและ สังคมของเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการส่งเสริมเกษตรกรปลูกป่า ในอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา และทัศนติของเกษตรกรต่อโครงการในด้านของทรัพยากรป่าไม้และการปลูกป่า ตลอดจนปัญหา และอุปสรรคของเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ เกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการส่งเสริมเกษตรกร ปลูกป่าในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา ช่วงปี พ.ศ. 2537-2538 จำนวน 90 ราย การเก็บ รวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามประกอบการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้เป็นสถิติเชิงพรรณนาอย่างง่ายคือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศชายมีอายุโดยเฉลี่ย 48.28 ปี ทั้งหมดนับถือ ศาสนาพุทธ ส่วนใหญ่จบการศึกษาในระดับประถมศึกษา มีความสามารถอ่านออกเขียนได้ ส่วนใหญ่ แต่งงานแล้วและอยู่ร่วมกัน โดยมีสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 4.45 คน อาชีพส่วนใหญ่ทำการ เกษตรโดยการใช้แรงงานในครอบครัวและจ้างแรงงานอื่นเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่มีรายได้ต่อปี ต่ำกว่า 50,000 บาท มีพื้นที่ทำกินเฉพาะในเขตพื้นที่อำเภอเมืองพะเยาโดยเฉลี่ย 17.70 ไร่ และส่วนใหญ่มีเอกสารสิทธิ์ที่ดินตามกฎหมายจำนวนพื้นที่เข้าร่วมโครงการโดยเฉลี่ย 10.83 ไร่ และส่วนใหญ่เป็นเจ้าของที่ดินเองทั้งหมด สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินก่อนเข้าร่วมโครงการ ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์เพื่อการทำสวน ส่วนใหญ่ใช้ไม้สักเป็นพันธุ์ไม้ป่าปลูกในพื้นที่ร่วม โครงการ โดยส่วนใหญ่ได้รับข่าวสารจากเจ้าหน้าที่ส่งเสริมป่าไม้และประเภทของข่าวสาร ที่ได้รับส่วนใหญ่เกี่ยวกับประโยชน์หรือผลตอบแทนของสวนป่า ในรอบปีที่ผ่านมาเกษตรกรเคย ได้พบปะติดต่อกับเจ้าหน้าที่ส่งเสริมป่าไม้ และมีความคาดหวังผลตอบแทนที่จะได้รับจาก การปลูกป่าในด้านของรายได้จากผลผลิตของสวนป่า เกษตรกรเคยได้รับข่าวสารด้านการ อนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ และคิดว่าการเผยแพร่ ประชาสัมพันธ์ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ ในปัจจุบันมีความเหมาะสมแล้ว สำหรับวิธีการเผยแพร่ข่าวสารความรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์ ทรัพยากรป่าไม้ส่วนใหญ่คิดว่าการจัดอบรม สัมมนา เป็นวิธีที่ได้ผลดีที่สุด ทัศนคติของเกษตรกรต่อโครงการส่งเสริมเกษตรกรปลูกป่า ในด้านทรัพยากรป่าไม้ และการ ปลูกป่าอยู่ในระดับที่ดีแสดงว่าเกษตรกรมองเห็นคุณค่าความสำคัญของทรัพยากรป่าไม้และ การปลูกป่า ปัญหาและอุปสรรคของเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการ จากผลการวิจัยพบว่าปัญหาที่มี ความสำคัญมากเป็นอันดับแรกคือปัญหาด้านผลผลิตและการตลาดในอนาคต ซึ่งเป็นปัญหาทีส่งผล กระทบต่อสภาพเศรษฐกิจและสังคมของเกษตรกรโดยตรง