การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของเกษตรกรเกี่ยวกับการสร้างเขื่อน ดักตะกอนเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเขื่อนดัก ตะกอนเพิ่มขึ้นในพื้นที่อื่นต่อไป กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ เกษตรกรในพื้นที่ลุ่มน้ำแม่สา ต.สะเมิงเหนือ อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ จำนวน 150 ครัวเรือน ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและ Weight Mean Score จากผลการศึกษา พบว่า เกษตรกรมีความต้องการที่จะให้มีการสร้างเขื่อนดักตะกอน เพื่อที่จะได้มีน้ำไว้ใช้ตลอดปี ทั้งในด้านการทำเกษตรกลและในด้านการบริโภค อีกทั้งยัง ทำให้ป่าไม้บริเวณ 2 ข้างของลำห้วยที่มีการสร้างเขื่อนดักตะกอนมีการฟื้นตัวเติบโตขึ้น และยังเป็นแนวกันไฟป่าได้อีกทางหนึ่งสัตว์ป่าต่างๆ ก็จะมาอาศัยอยู่บริเวณเขื่อนเพื่อ ได้ใช้น้ำและเกิดการขยายพันธุ์ของสัตว์ เช่น กบ เขียด ตะกวดฯลฯ แต่เกษตรกรส่วนใหญ่ ก็ยังให้ความร่วมมือน้อยเพราะเกษตรกรได้รับความรู้และการเข้ารับการอบรมจากหน่วยงาน ที่เข้ามาดำเนินงานในการสร้างเขื่อนดักตะกอนไม่ทั่วถึง ข้อเสนอแนะในการศึกษาครั้งนี้ก็คือ ควรสร้างความเข้าใจกับชุมชน โดยให้ชุมชนมีความ รู้ความเข้าใจและจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์ลุ่มน้ำ รณรงค์ให้มีการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของ เกษตรกรมาปรับใช้กับการอนุรักษ์ ควรฝึกอบรมและพาเกษตรกรไปดูงานในที่อื่นๆ เพื่อ ให้เกษตรกร ได้รับรู้และเข้าใจถึงประโยชน์ของการสร้างเขื่อนดักตะกอนให้มากขึ้น อนึ่งหน่วยงานของรัฐ ควรจัดการฝึกอบรมให้ความรู้แก่เกษตรกรเกี่ยวกับประโยชน์ที่จะได้รับ จากการสร้างเขื่อนดักตะกอนและช่วยเหลือเกษตรกรให้มีการจัดตั้งกองทุนหมู่บ้านเพื่อใช้ เป็นทุนในการพัฒนาหมู่บ้านอีกด้วย