การศึกษาผลของการใช้ความร้อนและสารละลายแคลเซียมต่ออาการสะท้านหนาวในพริกหวาน โดยให้พริกหวานได้รับอากาศร้อนอุณหภูมิ 38 องศาเซลเซียส นาน 30 หรือ 45 นาที หรือการแช่ พริกหวานในสารละลายแคลเซียมคลอไรด์ แคลเซียมไนเตรด และแคลเซียม อีดีทีเอ เข้มข้น 2 หรือ 4 เปอร์เซ็นต์นาน 30 นาที ก่อนเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิ 0, 3, 6 องศา-เซลเซียส และอุณหภูมิห้อง ผลการทดลองปรากฎว่าอุณหภูมิในการเก็บรักษามีผลกระทบต่อการสูญเสียน้ำหนัก ของพริกหวาน และแสดงอาการสะท้านหนาวเมื่อเก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำกว่า 6 องศาเซลเซียส ลักษณะอาการที่ปรากฎ คือ เนื้อเยื่อเกิดการยุบตัวและมีอาการช้ำน้ำ การรั่ว-ไหลของสาร อีเลคโตรไลท์ไม่สามารถบ่งชี้ความรุนแรงของอาการสะท้านหนาวได้ การหายใจของพริกหวานที่เก็บ รักษาไว้ที่อุณหภูมิ 3 และ 6 องศาเซลเซียส เกิดขึ้นในอัตราต่ำกว่าที่อุณหภูมิห้อง พริกหวานที่ได้รับอากาศร้อนก่อนการเก็บรักษามีการสูญเสียน้ำหนักมากกว่าพริกหวาน ที่ไม่ได้รับอากาศร้อน แต่ไม่มีผลกระทบต่อปริมาณคลอโรฟิลล์ อย่างไรก็ตามการใช้อากาศร้อน เป็นระยะเวลา 45 นาที ช่วยลดอาการสะท้านหนาวได้เล็กน้อย การแช่พริกหวานในสารละลายแคลเซียมไม่มีผลกระทบต่อการสูญเสียน้ำหนักของพริกหวาน แต่มีผลกระทบต่อปริมาณคลอโรฟิลล์เล็กน้อย และเพิ่มการเกิดอาการสะท้าน-หนาวในพริกหวาน นอกจากนี้พริกหวานที่แช่สารละลายแคลเซียมมีปริมาณแคลเซียมภายในผลเพิ่มขึ้น แต่ชนิดและ ความเข้มข้นของสารละลายแคลเซียมไม่มีความสัมพันธ์กับปริมาณแคลเซียมภายในผล