การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดูแลตนเองเพื่อป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี และความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพื้นฐาน ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ครอบครัว อายุครรภ์ และประวัติการเจ็บป่วยด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของกลุ่มตัวอย่างกับการดูแล ตนเอง เพื่อป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาครั้งนี้เป็นหญิงตั้งครรภ์ที่ คลินิกฝากครรภ์ โรงพยาบาลแม่และเด็กจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 104 คน ได้จากการเลือก แบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ข้อมูลได้จากการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิง พรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ไคสแควร์ และการทดสอบแบบฟิชเชอร์ เอ็คแซค ผลการศึกษาพบว่า คะแนนการดูแลตนเองเพื่อป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีอยู่ในระดับมาก ร้อยละ 54.8 ส่วนใหญ่ร้อยละ 91.3 มีเพศสัมพันธ์กับสามีและมีการใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งเพียง ร้อยละ 5.7 และสามีกลุ่มตัวอย่างมีเพศสัมพันธ์กับบุคคลอื่น ร้อยละ 34.6 กลุ่มตัวอย่างใช้ กรรไกรตัดเล็บร่วมกับบุคลอื่น ร้อยละ 97.1 ร่วมเพศทางปาก ร้อยละ 26 ใช้แปรงสีฟัน ร่วมกับบุคคลอื่น ร้อยละ 19.2 สัมผัสเลือดผู้อื่นขณะที่มีบาดแผลร้อยละ 15.4 ใช้ใบมีดโกน ร่วมกับบุคคลอื่นร้อยละ 9.6 และร่วมเพศทางทวารหนักร้อยละ 1.9 ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยพื้นฐานได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ครอบครัว อายุครรภ์และประวัติการ เจ็บป่วยด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของกลุ่มตัวอย่างกับการดูแลเพื่อป้องกันการติดเชื้อ เอชไอวี ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงว่ากลุ่มตัวอย่างมีโอกาสติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งจะมีผลกระทบอย่าง รุนแรงต่อสุขภาพของตนเองและทารกในครรภ์ ดังนั้นบุคลากรในทีมสุขภาพจึงควรให้ความรู้ คำแนะนำแก่หญิงตั้งครรภ์และสามีในเรื่องการมีพฤติกรรมที่ถูกต้องเพื่อป้องกันการติดเชื้อ เอชไอวี และป้องกันการแพร่กระจายของโรคเอดส์ รวมทั้งติดตามพฤติกรรมการดูแลตนเอง ของหญิงตั้งครรภ์อย่างต่อเนื่อง