การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ทราบถึงโอกาสในการ ขยายตลาดส่งออกลำไยไทยและปัญหาอุปสรรคในการส่งออกในด้าน การขนส่ง การกีดกันจากต่างประเทศ สินค้าไม่ได้มาตรฐาน มาตรการ กฎระเบียบของรัฐที่เป็นอุปสรรคในการส่งออก ข้อมูลที่ใช้ในการ ศึกษาได้มาจากข้อมูลการออกแบบสอบถามเกษตรกรชาวสวนลำไย 85 ราย ผู้รับซื้อลำไยท้องถิ่น 24 ราย ผู้ส่งออกรายใหญ่ของภาค เหนือ 4 ราย รวมทั้งข้อมูลทุติยภูมิที่รวบรวมจากเอกสารรายงาน ต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ตารางแจกแจง ความถี่ ผลการศึกษาพบว่า มีโอกาสขยายตลาดส่งออกลำไยไปต่าง ประเทศเนื่องจากปัจจัยต่างๆ อาทิ ปริมาณผลผลิตรวมแต่ละปีมากพอ ปัจจุบันผู้รับซื้อส่งออกลำไยสดกว่าร้อยละ 50 ของปริมาณซื้อ มีการยืดอายุลำไยโดยใช้สารซัลเฟอร์ไดออกไซด์และลำไยสด ไทยเป็นที่นิยมชื่นชอบในตลาดผู้บริโภคชาวเอเซีย ส่วนลำไย อบแห้งมีโอกาสส่งออกไปยังตลาดสาธารณรัฐเกาหลี ตลาดฮ่องกง (เพื่อส่งออกไปต่อไปยังจีน) และผลิตภัณฑ์ลำไยที่ตลาดสหรัฐอเมริกา ยังมีโอกาสขยายตลาดอีกมาก สำหรับปัญหาและอุปสรรคที่ควรแก้ไขในการขยายตลาดส่งออก ลำไย ได้แก่ ปัญหาเรื่องการขนส่ง รถขนส่ง รถห้องเย็น การจัด เกรดให้เป็นมาตรฐานสากล และการส่งออกผลผลิตที่ยังไม่แก่เต็มที่ เรื่องการกีดกันจากต่างประเทศโดยมาตรการทางด้านภาษีและมิใช่ ภาษีซึ่งอ้างสาเหตุโรคพืชและแมลงในตลาดส่งออก เรื่องสินค้า ไม่ได้มาตรฐานและกฎระเบียบของรัฐที่เป็นอุปสรรคในการส่งออก สำหรับข้อเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหา เกษตรกร ควรพัฒนาประสิทธิภาพการผลิตโดยเน้นประโยชน์จากการใช้พื้นที่ เพาะปลูกซึ่งมีจำกัดให้ได้ประโยชน์สูงสุด ควรศึกษาหาความรู้ทาง การตลาด ผู้ส่งออกควรเน้นคุณภาพสินค้าเพื่อตอบสนองตลาดต่าง ประเทศซึ่งมีจิตสำนึกในเรื่องสุขอนามัย ภาคเอกชนควรศึกษา ความเป็นไปได้ทางธุรกิจของการขยายบริการเก็บรักษาและยืด อายุลำไยโดยระบบห้องเย็น การเพิ่มบริการขนส่งลำไย การทำ สัญญาซื้อขายลำไยล่วงหน้ากับเกษตรกร ภาครัฐควรจัดหาแหล่ง เงินทุนสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำให้เกษตรกรผู้ซื้อลำไยท้องถิ่นและ โรงงานแปรรูปเพื่อกู้ยืมไปทำการผลิต จัดสิ่งอำนวยความสะดวก พื้นฐานให้สอดคล้องกับเส้นทางขนส่งผลผลิต การขนส่งระยะไกล มีการสร้างห้องเย็นเก็บสินค้าก่อนการกระจายสู่ตลาดต่างๆ ใน ภูมิภาค กระทรวงพาณิชย์ควรจัดตั้งตลาดกลางขายส่งสินค้าเกษตร ในภูมิภาคเพิ่มและพัฒนาให้มีการดำเนินกิจกรรมตลาดอย่างมี ประสิทธิภาพ ผลักดันให้เกิดระบบการซื้อขายสินค้าเกษตรล่วงหน้า ควรเร่งรัดการส่งออกในรูปการเจรจาการศึกษาข้อมูลการตลาด เจาะลึกและการแก้ไขปัญหาอุปสรรคการส่งออกให้เป็นรูปธรรม ยิ่งขึ้น และในอนาคตควรมีการศึกษาการใช้สารยืดอายุลำไยอื่น นอกจากสารซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และที่สุดควรที่ทุกฝ่ายจะได้ร่วม ช่วยกันผลักดันให้เกิดการจัดระบบมาตรฐานสากลในสินค้าลำไย ต่อไป