การศึกษาเรื่อง บทวิเคราะห์เชิงเศรษฐศาสตร์ของการ จัดการป่าไม้โดยชุมชน วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดทาง เศรษฐศาสตร์ในการจัดการป่าไม้ในชุมชนของชาวหมู่บ้านทุ่งยาว ตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน วิธีการศึกษาเป็นการ ศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การเก็บข้อมูลจากเอกสาร งานค้นคว้า วิจัยที่มีผู้ศึกษาไว้แล้ว และการเก็บข้อมูลในชุมชนโดยใช้การ สัมภาษณ์ และสังเกตแบบมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ ของชาวบ้าน ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ความสำเร็จในการจัดการป่าไม้ของชาวบ้านทุ่งยาว มี ประสบการณ์การเรียนรู้จากผลกระทบภายนอกทางลบที่ได้รับจาก การตัดไม้ทำลายป่าจากถิ่นฐานเดิม จึงต้องอพยพมาตั้งถิ่นฐานใหม่ ที่อุดมสมบูรณ์ วิธีการจัดการป่าเชิงอนุรักษ์ และใช้ประโยชน์ทาง เศรษฐกิจจากป่าอย่างยั่งยืนจึงเกิดขึ้น การใช้ประโยชน์จากป่า เป็นลักษณะการใช้ที่กระบวนการฟื้นฟูทดแทนของธรรมชาติเกิดขึ้น ได้ตามปกติโดยธรรมชาติเอง ไม่ส่งผลกระทบทางลบต่อชุมชน วัตถุประสงค์หลักของการจัดการเพื่ออนุรักษ์ป่าต้นน้ำลำธารให้ อุดมสมบูรณ์เพื่อใช้ในการเกษตร นอกจากนั้นเป็นการใช้ผลิตผล จากป่า ซึ่งมีหมุนเวียนเป็นวงจรทางเศรษฐกิจให้ชาวบ้านใช้ได้ ตลอดทั้งปี เช่น ฤดูฝนเก็บเห็ด หน่อไม้ และแมลง ฤดูหนาวเก็บ ใบตอง ฤดูแล้วเก็บไข่มดแดง การใช้ประโยชน์จากผลิตผลของ ป่าเป็นการใช้ทุกช่วงวัย เช่น เด็ก จะเข้าป่าเก็บผลิตผลจาก ป่ากับพ่อแม่ คนแก่จะนำใบไม้จากป่าที่จ้างเด็กๆ เก็บมาทำไม้ กวาดขาย เป็นต้น เป็นวิถีการผลิตที่สร้างความผูกพันระหว่าง ชาวบ้านกับป่าเป็นอย่างยิ่ง ความเกี่ยวพันระหว่างป่ากับชาวบ้าน เป็นไปในลักษณะที่ต่างก็ "ขึ้นต่อกัน" และเป็นเหตุปัจจัยของ ความยั่งยืนซึ่งกันและกัน กลยุทธ์การจัดการของชาวบ้านใช้ระบบประชาธิปไตย พื้นฐาน คือการกระจายอำนาจให้ชาวบ้านมีส่วนร่วมในการ ตัดสินใจเกี่ยวกับการจัดการและดูแลป่า และใช้ประโยชน์จาก ป่า ใช้แรงจูงใจทางเศรษฐกิจที่ได้จากผลิตผลของป่า ระบบ เครือข่ายทางสังคมในท้องถิ่น ระบบคุณค่า ความเชื่อในสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์เหนือธรรมชาติเป็นศูนย์รวมจิตใจชาวบ้าน ระบบ คุณธรรม จริยธรรม เป็นองค์ประกอบสำคัญในการจัดการ บทบาทของผู้นำ และกระบวนการกล่อมเกลาทางสังคมของ ชุมชนเป็นปัจจัยที่สำคัญที่ทำให้การจัดการของหมู่บ้านทุ่งยาว ประสบความสำเร็จ ปัจจัยที่เอื้ออำนวยต่อความสำเร็จใน การจัดการอีกปัจจัยหนึ่งคือ องค์การชุมชนที่เข้มแข็ง กระแส ความยอมรับจากสังคมภายนอกช่วยสนับสนุนให้กระบวนการ จัดการของชุมชนมีความชอบธรรมยิ่งขึ้น ประกอบกับนโยบาย ที่สนับสนุนจากภาครัฐและประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากป่าที่ ชาวบ้านได้รับ ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรค คือนโยบายของรัฐบาล ในบางขณะที่สร้างความสับสนแก่ชาวบ้าน วิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป ของชาวบ้านเนื่องจากอิทธิพลของกระแสการพัฒนาเศรษฐกิจ แบบทุนนิยมจากภายนอก ระบบกรรมสิทธิ์ในการจัดการป่าที่ ไม่ชัดเจน และกระบวนการทำให้เป็นเมืองที่ทำให้วิถีการผลิต ทางเศรษฐกิจของชุมชนเริ่มเปลี่ยนแปลง จากผลของการศึกษาชิ้นนี้ ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะว่า ในการจัดการป่าไม้ให้ประสบความสำเร็จจำเป็นต้องประกอบ ด้วยบทบาทที่สอดประสานกันของ 4 ฝ่าย คือ ภาครัฐ องค์กร ประชาชน องค์การพัฒนาเอกชน และหน่วยการผลิตภาคเอกชน อีกทั้งยังต้องคำนึงถึงเงื่อนไขที่สำคัญคือ ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ที่ชาวบ้านได้รับจากป่าต้องไม่ขาดตอน และต้องใช้ระบบสังคม ชุมชนสร้างภูมิคุ้มกันจากแรงกดดันของกระแสเศรษฐกิจจาก ภายนอกด้วย