พื้นที่เกษตรบนที่สูงมีคุณสมบัติของดินเป็นกรด ซึ่งเป็นข้อจำกัดของการเพิ่มผลผลิต พืชตระกูลถั่วเช่น ถั่วแดงหลวง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตอบสนองของลักษณะ ต่างๆ ของถั่วแดงหลวงที่สัมพันธ์กับการเจริญเติบโตและผลผลิต เมื่อดินได้รับการปรับปรุง สภาพทางเคมี ด้วยการใส่ปูนขาวและใส่ปุ๋ยไนโตรเจน ทั้งนี้ได้ทำการทดลองกับถั่วแดงหลวง สองพันธุ์คือ MKS#8 ซึ่งเป็นพันธุ์ปรับปรุงใหม่ และพันธุ์ท้องถิ่นคือ แกน้อย งานทดลองเป็นแบบ Factorial วางแผนการทดลองแบบ Split plot ให้พันธุ์และปูนขาว (0 และ 6,250 กก./เฮกตาร์) เป็น Main plot และปุ๋ยไนโตรเจน 3 ระยะ (0, 50, 100 กก.N/เฮกตาร์) เป็น Sub plot มี 3 ซ้ำ จัดเรียงแปลงทดลองแบบ randomized complete block ทำการทดลองติดต่อกันสองฤดูคือ ต้นฤดูฝนเดือนพฤษภาคม และปลายฤดูฝนกันยายน ณ สถานีโครงการหลวง บ้านแกน้อย ตำบลเมืองนะ อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ บันทึกพัฒนา การของถั่วแดงหลวง และสุ่มเก็บตัวอย่างพืชตั้งแต่ระยะเจริญเติบโตทางลำต้นและใบจนกระทั่ง ถึงเก็บเกี่ยว เพื่อติดตามการเจริญเติบโต ผลการทดลองพบว่าถั่วแดงหลวงพันธุ์ MKS#8 ให้น้ำหนักแห้งชีวมวล อัตราการเจริญเติบโต ดัชนีพื้นที่ใบ และน้ำหนักแห้งตามส่วนต่างๆ ของต้น รวมทั้งผลผลิตเมล็ดสูงกว่าพันธุ์แกน้อย ทั้งสองฤดูปลูกโดยพันธุ์ MKS#8 ให้ผลผลิตเมล็ด 1,311, 1,050 กก./เฮกตาร์ ส่วนพันธุ์แกน้อย ให้ผลผลิตเมล็ด 1,079, 920 กก./เฮกตาร์ การใส่ปูนขาวมีผลทำให้น้ำหนักแห้งชีวมวล อัตราการเจริญเติบโต และผลผลิตเมล็ดสูงกว่า ไม่ใส่ปูน การใส่ปุ๋ยไนโตรเจน 100 กก.N/เฮกตาร์ มีผลทำให้ผลผลิตเมล็ดสูงสุดเฉลี่ย 1,339 และ 1,149 กก./เฮกตาร์ ในต้นและปลายฤดูฝนตามลำดับ ได้นำแบบจำลอง BEANGRO มาวิเคราะห์การเจริญเติบโตของถั่วแดงหลวง ค่าสัมประสิทธิ์ ทางพันธุกรรมของถั่วแดงหลวงสองพันธุ์ใกล้เคียงกัน ใช้ข้อมูลต้นฤดูฝนนำมาประเมินค่า สัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรม เพื่อนำมาทำนายการเจริญเติบโตของถั่วแดงหลวงในปลายฤดูฝน ผลการทดสอบพบว่าแบบจำลองจะทำนายพัฒนาการพืชเร็วกว่าที่เกิดขึ้นจริงในแปลง ส่วนการทำนาย การเจริญเติบโตโดยวัดจากน้ำหนักแห้งชีวมวล และดัชนีพื้นที่ใบ แบบจำลองจะให้ค่าทำนายสูง กว่าที่วัดได้จริงในแปลงทดลอง แต่แบบจำลองจะให้ค่าทำนายผลผลิตต่ำกว่าที่วัดได้จริงในแปลง ทดลอง