การศึกษาผลของการเก็บรักษามะม่วงพันธุ์เขียวเสวยและพันธุ์น้ำดอกไม้ในสภาพควบคุม บรรยากาศ ได้กระทำ 2 ครั้ง โดยครั้งแรกนำมะม่วงที่ทำการเก็บเกี่่ยวในช่วงต้นฤดู (มีนาคม-เมษายน) ที่แก่แต่ยังดิบอยู่ (mature green stage) จากแหล่ง อำเภอบางคล้า จังหวัด ฉะเชิงเทรา มาผ่านการแช่ด้วยสารละลายเบนโนมิลเข้มข้น 1000 ส่วนต่อล้าน อุณหภูมิ 52-55 องศาเซลเซียส นาน 5 นาที แล้วนำไปเก็บรักษาไว้ในตู้พลาสติกขนาด 100 ลิตร ที่มีการปรับสภาพบรรยากาศให้ แตกต่างกัน จำนวน 7 ตู้ ซึ่งมีปริมาณของก๊าซดังนี้ ตู้ที่ 1 O(,2) 3%, CO(,2) 3%-5% ตู้ที่ 2 02 3%-5% CO(,2) 7%-9% ตู้ที่ 3 O(,2) 3%-5%, CO(,2) 11%-13% ตู้ที่ 4 O(,2) 7%-9%, CO(,2) 3%-5% ตู้ที่ 5 O(,2) 7%-9% ตู้ที่ 6 O(,2) 7%-9%, CO(,2) 11%-13% สำหรับตู้ที่ 7 ใช้เป็นชุดควบคุมซึ่งมี ปริมาณของก๊าซเท่าอากาศปกติ และเก็บรักษาตู้ทั้งหมดในห้องเย็นที่อุณหภูมิ 13 องศาเซลเซียส ความชื้น สัมพัทธ์ 75 เปอร์เซ็นต์ เป็นระยะเวลา 24 และ 30 วัน สำหรับมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้และ พันธุ์เขียวเสวยตามลำดับ โดยสุ่มผลมะม่วงทุกๆ 6 วัน ออกมาตรวจสอบคุณภาพด้านต่างๆ อัน ได้แก่ การสูญเสียน้ำหนัก ความแน่นเนื้อ สีผิว สีเนื้อ ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ ปริมาณ กรดที่ไตเตรตได้ และการประเมินรสชาติด้ายการชิม จากการทดลองพบว่าสามารถเก็บรักษา มะม่วงพันธุ์เขียวเสวยในบรรยากาศที่มี O(,2) 3%-5%, CO(,2) 3%-5% ได้นาน 24 วัน โดย มีค่าความแน่นเนื้อและคะแนนการยอมรับด้านรสชาติ อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ ส่วนมะม่วงพันธุ์ น้ำดอกไม้ สามารถเก็บรักษาในบรรยากาศที่มี O(,2) 3%-5%, CO(,2) 3%-5% ได้นาน 24 วัน โดยมี คุณภาพผลใกล้เคียงกัน และสุกเป็นปกติในสภาพอุณหภูมิห้อง (25-31 องศาเซลเซียส) ความชื้นสัมพันธ์ประมาณ 65 เปอร์เซ็นต์ ภายในระยะเวลา 4 วัน และมีคุณภาพดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบการเก็บรักษาแบบอื่น ส่วนการทดลองที่ 2 ใช้ ผลมะม่วงที่เก็บเกี่ยวในช่วงปลายฤดู (มิถุนายน) จากแหล่ง อำเภอ ปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มาเก็บรักษาแบบเดิมแต่ลดวิธีการลงเหลือ 3 กรรมวิธี โดยปรับ สภาพบรรยากาศให้มีความแตกต่างกันคือ ตู้ที่ 1 O(,2) 3%-5%, CO(,2) 3%-5% ตู้ที่ 2 O(,2) 5%-7%, CO(,2) 5%-7% ตู้ที่ 3 O(,2) 7%-9%, CO(,2) 7%-9% สำหรับมะม่วงชุดควบคุม เก็บรักษาไว้ในบรรยากาศ ปกติของห้องเย็นที่มีอุณหภูมิ 13 องศาเซลเซียส : และความชื้นสัมพัทธ์ประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์ จากการ เก็บรักษาเป็นระยะเวลา 12 วัน การเปลี่ยนแปลงคุณภาพด้านต่างๆ มีแนวโน้มใกล้เคียงกับ การทดลองแรก โดยผลมะม่วงทั้งสองพันธุ์ที่เก็บรักษาในบรรยากาศที่มี O(,2) 5%-7%, CO(,2) 5%-7% มีคุณภาพด้านต่างๆ ดีกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับกรรมวิธีอื่น แต่หลังจากเก็บรักษานาน 18 วัน ปรากฏว่าผลมะม่วงทั้งสองพันธุ์เกิดโรคขึ้นจำนวนมาก ทำให้คุณภาพด้านต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลง อย่างรวดเร็ว ซึ่งน่าจะมีสาเหตุจากคุณภาพและปริมาณสะสมโรคของผลมะม่วงที่เก็บเกี่ยวใน ช่วงปลายฤดู ผลจากการศึกษาสรุปได้ว่า คุณภาพเริ่มต้นของมะม่วงมีผลอย่างมากต่อการเก็บรักษา ในสภาพควบคุมบรรยากาศ ซึ่งสภาพควบคุมบรรยากาศสามารถเก็บรักษาผลมะม่วงพันธุ์ น้ำดอกไม้และมะม่วงพันธุ์เขียวเสวยได้ดีกว่าการเก็บรักษาโดยการใช้ความเย็นที่อุณหภูมิ 130 องศาเซลเซียสเพียงอย่างเดียว โดยมะม่วงพันธุ์เขียวเสวยที่มีคุณภาพเริ่มต้นดี จะมีอายุการเก็บรักษา นาน 24 วัน และ มะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้มีอายุเก็บรักษานาน 24 วัน และสุกเป็นปกติในสภาพ อุณหภูมิห้อง ภายในระยะเวลา 4 วัน โดยผลมะม่วงทั้งสองพันธ์มีคุณภาพภายหลังการเก็บ รักษาและคุณภาพในการรับประทานเป็นที่ยอมรับ และไม่เกิดอาการผิดปกติ เช่น กลิ่นหรือรสชาติ ผิดปกติ เช่น กลิ่นหรือรสชาติผิดปกติ อาการสุกผิดปกติ หรืออาการผิดปกติทางสรีรวิทยาอื่นใด