การศึกษาเปรียบเทียบกลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ขนาดใหญ่ระหว่างในและนอกเขตอนุรักษ์สัตว์น้ำบริเวณหมู่บ้าน หาดผาขนและหมู่บ้านสบยาว ซึ่งได้ห้ามจับสัตว์น้ำมาเป็นระยะ เวลา 3 และ 2 ปี ตามลำดับ ศึกษาสัตว์ที่อาศัยตามพืชริมน้ำ และสัตว์หน้าดิน ใน 3 ฤดู คือ ฤดูร้อนในเดือนมีนาคม ฤดูฝน ในเดือนกรกฎาคม และฤดูหนาวในเดือนธันวาคม พ.ศ.2538 พบว่าคุณสมบัติน้ำ จำนวนชนิดและจำนวนตัวของสัตว์ในและนอก เขตอนุรักษ์สัตว์น้ำของทั้งสองหมู่บ้านแตกต่างกันไม่ชัดเจน แต่ จำนวนชนิดและจำนวนตัวผันแปรตามฤดูกาลและลักษณะของ แหล่งอาศัย จำนวนชนิดและจำนวนตัวมากที่สุดในฤดูร้อน รอง ลงมาคือฤดูหนาวและฤดูฝนตามลำดับ Cluster analysis ชี้ว่ากลุ่มสัตว์แตกต่างกันตามประเภทแหล่งอาศัยย่อยที่พืชริมน้ำ และลักษณะของพื้นท้องน้ำ ที่แต่ละหมู่บ้านจำนวนตัวในสถานีต้น น้ำที่พื้นท้องน้ำมีความมั่นคงกว่ามีจำนวนตัวมากกว่าสถานีปลาย น้ำ จำนวนตัวในแหล่งอาศัยย่อยที่เป็นก้อนหินปนกรวดจะมาก กว่าที่เป็นแผ่นหินปกคลุมด้วยตะกอนและมากกว่าที่เป็นตะกอน ปนกรวดตามลำดับ จำนวนชนิดและค่า species richness ของสัตว์ที่พืชริมน้ำมากกว่าสัตว์หน้าดิน แต่จำนวนตัวของสัตว์ หน้าดินมากกว่าสัตว์ที่พืชริมน้ำ ค่าดัชนีความหลากหลายทาง ชีวภาพและความสม่ำเสมอของการกระจายจำนวนในเขต อนุรักษ์มากกว่านอกเขต ผลวิเคราะห์ Multiple Regression Analysis พบว่าการนำไฟฟ้าของน้ำมีผลต่อจำนวนชนิดมากกว่า ออกซิเจนที่ละลายน้ำและความเป็นด่างมาก และเฉพาะการนำ ไฟฟ้าที่มีผลต่อจำนวนตัว ดังแสดงสมการเส้นตรงข้างล่าง จำนวนชนิด = 48.07 + 0.26 การนำไฟฟ้าของน้ำ - 6.06 ออกซิเจนที่ละลายน้ำ - 0.29 ความเป็นด่าง จำนวนตัว = -10,656.13 + 84.06 การนำไฟฟ้าของน้ำ