ได้ประเมินความชุกของการได้รับปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งตับ ในประชากรอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่ โดยการวัดระดับอะฟลา ทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ในซีรั่ม การตรวจหาตัวบ่งชี้ในการติดเชื้อ ไวรัสตับอักเสบชนิดบี และการตรวจหาแอนติบอดีต่อพยาธิใบไม้ตับ Opisthorchis viverrini กลุ่มประชากรศึกษาแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือนักมังสวิรัติ 60 ราย และไม่ใช่นักมังสวิรัติ 100 ราย การศึกษาได้กระทำในระยะเวลาพฤษภาคม 2538 ถึงมกราคม 2539 ระดับอะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ในซีรั่มโดยเทคนิค อีไลซ่าอาศัยหลักการคือแยกอัลบูมินออกจากซีรั่มตัวอย่างโดย การตกตะกอนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตอิ่มตัว จากนั้นนำอัลบูมิน ไปไฮโดรลัยส์โดยเอนไซม์โปรตีนเนสเค และผ่าน Sep-Pak Cartridge หลังจากที่ elute ด้วยเมธานอลและทำให้แห้ง แล้วจึงนำไปตรวจวัดปริมาณอะฟลาทอกซิน-ไลซีน โดยวิธีอีไลซ่า ผลการทดลองพบว่าร้อยละ 62 ของผู้ที่เป็นนักมังสวิรัติ จะมีระดับอะฟลาทอกซินอัลบูมินแอดดักส์ในซีรั่มสูงกว่า 5 พิโคกรัม/ ม.ก.อัลบูมิน ซึ่งเป็นขีดจำกัดต่ำสุด (detection limit) ของวิธีการทดสอบ โดยมีค่าอยู่ในช่วง 5.00 ถึง 46.86 พิโคกรัม/ม.ก. ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 12.11 พิโคกรัม/ม.ก.อัลบูมิน ส่วนผู้ที่ไม่เป็นนักมังสวิรัติมีเพียงร้อยละ 22 ที่มีปริมาณอะฟลาทอกซิน- อัลบูมินแอดดักส์ สูงกว่า 5 พิโคกรัม/ม.ก.อัลบูมิน โดยมีค่าใน ช่วง 5.00 ถึง 48.86 และมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 7.74 พิโคกรัม/ ม.ก.อัลบูมินระดับอะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ในประชากร ศึกษา 2 กลุ่มนี้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.005 นอกจากนี้ได้พบว่าปริมาณ อะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ ใน ซีรั่มของนักมังสวิรัติ 19 รายที่เก็บในฤดูร้อน (พ.ค.2538) มีระดับที่สูงกว่าที่เก็บในฤดูหนาว (ม.ค.2539) แต่ว่าไม่มี ความแตกต่างกันทางสถิติ (p=0.069) เมื่อเปรียบเทียบระดับ อะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ในซีรั่มทั้งหมดที่เก็บในช่วงเวลา ที่แตกต่างกันกับซีรั่มที่เก็บในฤดูร้อน พบว่าระดับอะฟลาทอกซิน- อัลบูมินแอดดักส์จะสูงกว่าซีรั่มที่เก็บในฤดูอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p<0.05 เมื่อเทียบกับฤดูหนาว และ p<0.0005 เมื่อเทียบกับในฤดูฝน) ในการศึกษาถึงความชุกของการเป็นพาหะเชื้อไวรัสตับ อักเสบชนิดบีโดยการตรวจหา HBsAg ในซีรั่มโดยวิธีอีไลซ่า พบว่ามี 26 ราย จากทั้งหมด 160 ราย (16.3%) ที่พบ HBsAg ในซีรั่ม และในกลุ่มนี้มีแนวโน้มที่จะมีระดับอะฟลาทอกซิน- อัลบูมินแอดดักส์ สูงกว่ากลุ่มที่ไม่เป็นพาหะ (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 12.74 พิโคกรัม/ม.ก. เทียบกับ 8.72 พิโคกรัม/ม.ก.ใน ผู้ที่ไม่เป็นพาหะ) แต่ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติโดยมีค่า p เท่ากับ 0.121 และเมื่อตรวจหาแอนติบอดีต่อพยาธิใบไม้ตับ โดยวิธีอินไดเร็คอีไลซ่า พบว่ามีเพียง 5 รายเท่านั้นที่สามารถ ตรวจพบแอนติบอดีต่อพยาธิ และทั้ง 5 รายนี้เป็นผู้ที่ไม่ทาน อาหารมังสวิรัติทั้งสิ้น และระดับอะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ ในผู้ที่พบแอนติบอดีต่อพยาธิใบไม้ตับมีค่าเฉลี่ย 5.57 พิโคกรัม/ ม.ก.อัลบูมิน ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติเมื่อเทียบกับ ผู้ที่ไม่พบแอนติบอดี้ส์ (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 9.50 พิโคกรัม/ม.ก. อัลบูมิน) โดยมีค่า p เท่ากับ 0.490 การตรวจหากัมมันภาพ ของเอนไซม์ tramsaminases (AST และ ALT) ในซีรั่ม ของกลุ่มประชากรศึกษามีค่าอยู่ในช่วงปกติ และไม่มีความ แตกต่างกันระหว่างผู้ที่เป็นนักมังสวิรัติ และไม่เป็นนักมังสวิรัติ จากผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าประชากรในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่มีโอกาสที่จะได้รับอะฟลาทอกซินจากอาหาร โดยผู้ที่เป็นนักมังสวิรัติมีโอกาสที่จะได้รับอะฟลาทอกซินจาก อาหารสูงกว่าผู้ที่ไม่เป็นนักมังสวิรัติ และในฤดูร้อนจะตรวจ พบระดับอะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ในซีรั่มสูงกว่าในฤดู อื่นๆ การศึกษาครั้งนี้ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างระดับ อะฟลาทอกซิน-อัลบูมินแอดดักส์ กับปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ของการ เกิดมะเร็งตับ เช่น การเป็นพาหะของไวรัสตับอักเสบ บี และ/หรือการติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับ อย่างไรก็ตามในกรณี ที่ผู้เป็นนักมังสวิรัติมีโอกาสที่จะได้รับอะฟลาทอกซินสูง จึง น่าจะมีการศึกษาถึงอุบัติการของการเกิดมะเร็งตับในผู้เป็น นักมังสวิรัติ