การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัด ก่อนและหลัง เพื่อศึกษาผลของเทคนิคการผ่อนคลายต่อความ พึงพอใจในการหลับในผู้ป่วยกระดูกขาหักที่อยู่ในเครื่องดึงถ่วง กระดูก กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยกระดูกขาหักที่ได้รับการรักษา ด้วยการดึงถ่วงกระดูก ในแผนกออร์โทปิดิกส์ โรงพยาบาล สงขลา ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนกรกฎาคม 2539 โดยใช้วิธีเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 30 ราย จัดกลุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มเท่ากัน โดยให้ผู้ป่วย 15 ราย แรกเป็นกลุ่มทดลอง และจับคู่กลุ่มควบคุมจากเพศ อายุ คะแนนความพึงพอใจในการหลับก่อนการศึกษา กลุ่มทดลองได้รับเทคนิคการผ่อนคลายทุกวันเป็นเวลา 5 วัน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติของหอผู้ป่วย เครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูล ส่วนบุคคล แบบบันทึกความพอใจในการหลับ ซึ่งเป็นมาตรวัด การประมาณค่าด้วยตนเองได้รับการตรวจสอบความเที่ยงตรงของ เนื้อหา และทดสอบความเชื่อมั่นโดยคำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์ แอลฟาตามวิธีของครอนบาค (Cronbachs alpha coefficient) ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 การวิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง นำมาแจกแจงความถี่และร้อยละทดสอบสมมติฐาน โดยใช้สถิติ ทดสอบภายในกลุ่มด้วยวิธีวิลคอกซัน (Wilcoxon matched pairs signed ranks test) และทดสอบระหว่างกลุ่มด้วย วิธีแมน-วิทนีย์ (Mann-Whitney U test) ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า 1. ผลรวมอันดับที่ของคะแนนความพึงพอใจในการหลับ ของผู้ป่วยกลุ่มทดสอบ มากขึ้นหลังได้รับเทคนิคการผ่อนคลาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .005 2. ผลรวมอันดับที่ของคะแนนความพึงพอใจในการหลับ หลังการศึกษา กลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01