การวิจัยเชิงพรรณาหาความสัมพันธ์เรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในงาน ระดับของความ เหนื่อยหน่าย ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียด ในงานและความเหนื่อยหน่าย และเปรียบเทียบปัจจัยที่ก่อให้เกิด ความเครียดในงานและความเหนื่อยหน่ายในพยาบาลจีนที่ปฏิบัติ งานใน 4 แผนก ของโรงพยาบาล 4 แห่ง งานวิจัยนี้ใช้แบบ จำลองความเครียดและการเผชิญปัญหาของลาซารัส (2527) และแบบจำลองความเหนื่อยหน่ายของมาสลาชและแจ๊คสัน (2529) เป็นกรอบแนวคิด กลุ่มตัวอย่างได้แก่ พยาบาลประจำการ จำนวน 220 คน ที่ปฏิบัติงานใน 4 แผนก ของโรงพยาบาลที่มีการจัดการ เรียนการสอนสำหรับนักศึกษา จำนวน 4 แห่ง ในเมืองซีอาน มลรัญชานซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน กลุ่มตัวอย่างได้ มาจากการสุ่มอย่างเป็นระบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วน บุคคล แบบวัดความเครียดในงานของพยาบาลที่สร้างโดยผู้วิจัย และแบบวัดความเหนื่อยหน่ายของ มาสลาชและแจ๊คสัน เครื่อง มือได้รับการตรวจสอบถามตรงเชิงเนื้อหา โดยผู้เชี่ยวชาญของ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำนวน 5 คน และของมหาวิทยาลัย การแพทย์แห่งซีอาน จำนวน 6 คน ค่าความเชื่อมั่นของแบบวัด ทั้งสอง คำนวณโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟา เท่ากับ .98 และ .93 ตามลำดับ ผลการวิจัยพบว่า ประเด็นด้านวิชาชีพและการงานเป็น ปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในงานมากที่สุด ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ การที่วิชาชีพการพยาบาลมีสถานภาพต่ำ การขาดโอกาส ในการศึกษาต่อ เงินเดือนน้อยและขาดโอกาสที่จะก้าวหน้าใน สายงาน ประเด็นอื่นๆ ที่เป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดใน งานมากน้อยตามลำดับ ได้แก่ งานหนักและความเครียดจาก เวลา ปัญหาของแหล่งทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม และการให้ การพยาบาลและการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วย นอกจากนี้ผลการวิจัย ยังแสดงว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างมีความเหนื่อยหน่าย ในระดับสูง ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า มีการยอมรับ 2 สมมติฐาน คือ สมมติฐานที่ 1 : ปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในงานมีความ สัมพันธ์เชิงบวกกับระดับของความเหนื่อยหน่ายอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ และสมมติฐานที่ 3 : ระดับความเหนื่อยหน่ายของพยาบาล ในแต่ละแผนกมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ สมมติฐานที่ 2 ได้รับการปฏิเสธ กล่าวคือ ไม่พบความแตกต่างใน ปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในงานของพยาบาลในแต่ละแผนก ผลการวิจัยเสนอว่าปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดในงาน ของพยาบาลมีความคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าพยาบาลจะปฏิบัติงานใน แผนกใด จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ควรมีการใช้กลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพ ในการจัดการความเครียดเพื่อป้องกันความเหนื่อยหน่าย เพื่อจะ ดำรงรักษาพยาบาลไว้ในวิชาชีพ และให้ผู้ป่วยในการรับการดูแล ที่ดีขึ้น