การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะส่วนบุคคล เศรษฐกิจและสังคมของชาวเขาในเขตลุ่มน้ำแม่แพลม และความ คิดเห็นของชาวเขาต่อการดำเนินงานด้านการจัดการและการ อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ตามโครงการพัฒนาที่สูงสามหมื่น และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะส่วนบุคคล เศรษฐกิจ และสังคม กับความคิดเห็นต่อการดำเนินงานของโครงการพัฒนา ที่สูงสามหมื่น ตลอดจนปัญหาและอุปสรรคของชาวเขาที่เข้าร่วม กิจกรรมการดำเนินงานกับโครงการฯ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ หัวหน้าครัวเรือน ชาวเขาที่อาศัยอยู่ในเขตลุ่มน้ำแม่แพลม จำนวน 158 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าไคสแควร์ ผลการวิจัย พบว่า หัวหน้าครัวเรือนชาวเขาส่วนใหญ่ เป็นเพศชายมีอายุโดยเฉลี่ย 41.27 ปี ส่วนใหญ่ไม่เคยเข้ารับ การศึกษา จำนวนสมาชิกในครัวเรือนชาวเขาเฉลี่ย 5.29 คน และมีพื้นที่ทำการเกษตรโดยเฉลี่ย 10.53 ไร่ มีรายได้ต่อครัว เรือนเฉลี่ย 11,335.13 บาท สำหรับประสบการณ์ในการเข้า รับการฝึกอบรมและการศึกษาดูงาน พบว่า ชาวเขาส่วนใหญ่ไม่ เคยเข้ารับการฝึกอบรมและเข้าร่วมการศึกษาดูงาน ความคิดเห็นของชาวเขาต่อการดำเนินงานตามโครงการ พัฒนาที่สูงสามหมื่น พบว่า ผู้ให้ข้อมูลมีความคิดเห็นต่อการดำเนินงาน ด้านการจัดการและการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ เห็นด้วยต่อ กิจกรรม คือ กิจกรรมการสร้างจิตสำนึกและประชาสัมพันธ์เผย แพร่ให้ราษฎรเห็นคุณค่าของทรัพยากร ป่าไม้ ดิน น้ำ กิจกรรม การฟื้นฟูและพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติ ที่ถูกทำลาย กิจกรรมการ ป้องกันและรักษาทรัพยากรธรรมชาติ กิจกรรมการสำรวจและ วางแผนควบคุมการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำ และความคิด ต่อการดำเนินงานในภาพรวมอยู่ในระดับดีเช่นกัน จากการทดสอบสมมติฐาน เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่าง ตัวแปรอิสระกับตัวแปรตาม พบว่า อายุ จำนวนสมาชิกในครัว เรือน ระดับการศึกษา ประสบการณ์ในการเข้ารับการฝึกอบรม และประสบการณ์ในการศึกษาดูงานของชาวเขามีความสัมพันธ์ กับความคิดเห็นต่อการดำเนินงานของโครงการฯ ในการจัดการ และการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ปัญหาอุปสรรคในการวิจัยครั้งนี้ พบว่า การกำหนดช่วง ระยะเวลาในการฝึกอบรมไม่เหมาะสมและจำนวนครั้งในการจัด ไปศึกษาดูงาน มีน้อยครั้งเกินไป รวมทั้งการสนับสนุนวัสดุอุปกรณ์ ที่จำเป็นมีไม่เพียงพอ ตลอดจนพบว่ายังมีชาวเขาบาวส่วนลักลอบ เปิดหรือขยายพื้นที่ทำกิน สุดท้ายปัญหาที่พบ คือ ชาวเขาส่วนใหญ่ มีความรู้ต่ำ ไม่สามารถอ่านออก เขียนได้