มะม่วงปลูกบนที่ดอนอาศัยน้ำฝนมักมีอัตราการตายค่อนข้างสูง โดยเฉพาะในปีแรกการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวัดผลของการ จัดการน้ำและปุ๋ยไนโตรเจนที่มีต่อความอยู่รอดและการเติบโต ของต้นมะม่วงพันธุ์โชคอนันต์ปลูกปีแรกในแปลงเกษตรกรบน พื้นที่ปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมโครงการป่าจอมทอง กิ่ง อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2536 ถึงตุลาคม 2537 งานทดลองแบบ Factorial มีการจัดการ น้ำ 4 ระดับ คือ 2, 4, 6 และ 8 ลิตรต่อต้น ทุก 2 สัปดาห์ ช่วงเดือนมกราคม-เมษายน 2537 โดยให้ผ่านตุ่มน้ำดินเผาที่ ฝังไว้ชิดโคนต้น และปุ๋ยไนโตรเจนในรูปแอมโมเนียมซัลเฟต 2 อัตรา คือ 75 และ 150 กรัมไนโตรเจนต่อต้น แบ่งใส่ 2 ครั้ง คือ ครั้งแรกในเดือนกันยายน และครั้งที่สองเดือน พฤศจิกายน 2536 โดยวางแผนการทดลองแบบ randomized complete block design จากการทดลองพบว่า การให้น้ำ 2 ลิตรต่อต้น ทุก 2 สัปดาห์ เป็นปริมาณน้อยที่สุดที่จะช่วยให้ต้นมะม่วงปลูกใหม่ในปี แรกตายไม่เกิน 20 เปอร์เซ็นต์ ใกล้เคียงกับการให้น้ำ 4, 6 และ 8 ลิตรต่อต้น ทุก 2 สัปดาห์ ทำนองเดียวกับการให้ ปุ๋ยไนโตรเจนอัตราต่ำ 75 กรัมไนโตรเจนต่อต้น ที่ไม่ทำให้ อัตราการอยู่รอดลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับการให้ปุ๋ยอัตรา 150 กรัมไนโตรเจนต่อต้น การจัดการน้ำทั้ง 4 ระดับ ไม่ ทำให้อัตราการเพิ่มขึ้นของความสูงลำต้น อัตราการขยายตัว ของทรงพุ่ม อัตราการขยายตัวของเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้น การผลิช่อใบใหม่ ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดในใบ และ ปริมาณคลอโรฟีลล์ทั้งหมดในใบ มีความแตกต่างกัน แต่การ ให้น้ำ 8 ลิตรต่อต้น ทุก 2 สัปดาห์ ทำให้ค่าศักย์ของน้ำใน ใบสูงสุด ในเดือนกุมภาพันธ์ 2537 ส่วนการให้ปุ๋ยไนโตรเจน ทั้ง 2 อัตรา ไม่ทำให้อัตราการเพิ่มขึ้นของความสูงลำต้น อัตราการขยายตัวของทรงพุ่ม จำนวนยอดที่ผลิใหม่ทั้งต้น ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดในใบ ปริมาณคลอโรฟิลล์ทั้งหมดในใบ ค่าศักย์ของน้ำในใบและน้ำหนักแห้งของต้น ใบ และราก แตก ต่างกัน แต่ทำให้อัตราการขยายตัวของเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้น จำนวนครั้งที่ผลิช่อใบใหม่ในแต่ละกิ่งในรอบปี และอัตราส่วน ของความลึกราต่อส่วนเหนือดิน สูงสุดเมื่อได้รับปุ๋ย 75 กรัม ไนโตรเจนต่อต้น งานทดลองนี้การจัดการน้ำและการให้ปุ๋ย ไนโตรเจนไม่มีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน